AJAJA. 



137 



Gewoonlijk echter ontbreekt het saffraangeel en karmozijnrood 

 in mindere of meerdere mate. Jonge individuen hebben beve- 

 derde koppen en een roseachtig wit vederkleed. Eerst na 3 

 of 4 jaren zijn ze tot volkomenheid opgegroeid. 



R. L. vergaren hun voedsel, vooral vischjes, meestal bij dag 

 en waden dan door het water of op de modderbanken, onder 

 het zijdelings heen en weder zwaaien van hun snavel, zoodat 

 er halve cirkels in het water gevormd wor- 

 den. Onvermoeid en systematisch loopen ze 

 den geheelen plas rond. Ontmoeten twee 

 individuen elkander, dan volgt een gevecht 

 dat van geen gehis vergezeld gaat. 



Opgeschrikt, doen R. L. een paar spron- 

 gen vooruit, breiden hunne breede vleugels 

 uit en stijgen met een krachtige vlucht 

 maar langzaam de lucht in, of maken ook 

 een klapperend geluid door hunne boven 

 en ondersnavels tegen elkander te ratelen. 

 Veel kracht zit er evenwel niet in, ten 

 minste, broeder van schrijver werd eens aan 

 den neus gebeten zonder nadeelige gevolgen. 



R. L. zijn ten naastenbij stom, evenals 

 van de Platalea der Oude Wereld beweerd 

 wordt, en laten alleen bij hooge uitzondering 

 een schor gehis hooren. Hun vleesch is 

 eetbaar maar wel wat tranig ; de marktprijs 

 in de stad bedraagt ongeveer 75 cent. 



A. A. broedt gedurende den grooten regentijd. Vroeger 

 waren de nestelkoloniën niet ver van die der Scharlaken 

 Ibissen; thans worden de platte, uit takjes, twijgen enz. samen- 

 gestelde nesten aangetroffen achter den zoom der mangrove 

 bosschen. En dat meestal in hooge boomen, ongeveer 6 tot 

 25 meters van den grond af. Elk jaar keer en de vogels 

 geregeld naar deze broedplaatsen terug en maken steeds van 

 dezelfde nesten gebruik, na die eerst hersteld en vergroot 

 te hebben. 



Het wijfje legt in N.-Amerika 3 tot 5, in Suriname daaren- 



Snavel van Ajaja ajaja. 



