CICONIID^. 



139 



O. vliegen met gestrekte halzen en naar achter gekeerde 

 pooten. De individuen van een vlucht rangschikken zich na 

 elkander in den bekenden V-vorm. Alle laten ook het typische 

 schor gegurgel hooren. Hun lokale verbreiding omvat zoowel 

 de terreinen binnen, als achter de mangrove bosschen. 



In den regel ziet men O. eenzaam of slechts bij kleine 

 troepen. Hun voedsel komt overeen met dat der grootere Rei- 

 gers, maar ze voegen er tevens jonge vogels en reptielen aan toe. 



Alle O. nestelen min of meer in koloniën. Onze soorten 

 bouwen groote, platte nesten in de hoogste boomen. Alle 

 leggen tevens glanslooze, witte eieren. Beide seksen broeden. 



Subfamüiën. 



A. Snavel recht aan den tip of slechts weinig naar boven gebogen en de punt 

 spits ; teenen kort, de middenteen veel minder dan half de lengte v. d. tarsus. 



CICONIIN^. 



B. Snavel min of meer naar beneden gekromd aan het uiteinde, de punt stomp 

 en rond ; teenen verlengd, de middenteen ten minste half de lengte v. d. tarsus. 



.... TANTALINCE. 



Subfam. der CICONIIN^. 



EIGENLIJKE OOIEVAARS. 



Genera. 



„Geheele kop en hals bevederd, uitgezonderd oogomtrek en 

 een smalle streep aan elk der keelzijden ; snavel recht tot aan den 

 tip ; staart diep gevorkt en zeer kort, nog korter dan de breede, 

 stijve onderdekvederen. 



.... EUXENURA, RIDGW. 



„Geheele kop en hals, uitgezonderd achterkop, naakt; snavel 

 enorm, het uiteinde eenigzins naar boven gekromd; staart normaal. 



MYCTERIA, L. 



