MYCTERIA. 



143 



savannes der lagere streken maar worden, tengevolge hunner 

 groote schuwheid, slechts zelden door jagers bemachtigd. 



Gewoonlijk ziet men Blaasmannen bij troepjes, maar op 

 bepaalde plaatsen zouden de vluchten tot zelfs meer dan vijftig 

 individuen tellen. Hun voedsel bestaat uit visschen, kruipende 

 dieren, kleine zoogdieren en denkelijk ook jonge vogels. 

 Ondanks hun enormen snavel, weten ze molusken, zooals de 

 Zwamppakro's Ampularia^ zeer behendig uit de schalen te 

 trekken, zonder die te beschadigen. 



Onder het voeden zit de J. meermalen op één poot of waadt 

 bedaard door het water. Bemachtigt hij een visch of pad, 

 fluks wordt dan de groote snavel naar boven gekeerd, de 

 prooi verdwijnt in de enorme opening, waardoor de oesophagus 

 zich uitzet en de scharlakenroode halsband duidelijk te zien komt. 



Worden J. opgeschrikt, dan vliegen alle met wild geschreeuw 

 tot een dertigtal meters de lucht in, en scharen zich daar de een 

 na den ander. Spiraalsgewijze omhoog stijgende, gaat het dan al 

 verder en verder tot ze ten laatste niet meer dan stipjes gelijken. 



Evenals de meeste onzer vStapvogels, hebben J. de gewoonte, 

 gewond zijnde, zich al blazend of bissend tegen hun aanvaller te 

 keeren en met hun grooten snavel van zich af te bijten of forsche 

 slagen toe te brengen; vandaar dan ook de lokale naam „Blaasman " . 



Gedurende den ruitijd, vooral de laatste maanden van het 

 jaar, kunnen J. moeielijk of dikwijls in het geheel niet vliegen; 

 hunne opkomende slagpennen zijn dan te zacht om het zware 

 vogellichaam te dragen. Maar zelfs met volkomen harde slag- 

 pennen valt hen het opvliegen moeielijk; daartoe is eerst een 

 aanloop, dikwijls van honderd meters, noodig. Dan stijgt de 

 vogel langzaam met zware vleugelslagen de lucht in en vliegt 

 met gestrekten hals en naar achter gekeerde pooten. De indi- 

 viduen van een vlucht rangschikken zich tevens in den bekenden 

 V-vorm. Hun alarmkreet klinkt schor en gurgelend. Hun 

 vleesch smaakt goed, vooral dat van jonge vogels is zeer lekker. 



M. A. broedt gedurende het groote droge seizoen, bij paren 

 of kleine koloniën. Het nest wordt geplaatst in de hoogste 

 boomen, vooral Eridendrons langs zoetwaterkanten ; het is 

 samengesteld uit takjes, w.o. vele van 3 c.M. dikte, twijgen 



