TANTALUS. j^^ 



Nadert men de ' nestelplaatsen der J, dan richt het wijfje 

 zich op als een signaal voor het mannetje, dat snel nadert en 

 met zijn snavel een klapperend geluid laat hooren. Geen van 

 beide vliegt weg; inderdaad is hun instinct van ouderliefde 

 machtiger dan hun gewone schuwheid. En hierin evenaren 

 Blaasmannen dus den Europeeschen moeder-ooiev^aar, die hare 

 jongen uit een brandend nest tracht te redden. 



Jonge J. laten zich gemakkelijk temmen, hoewel ze in het 

 eerst ontembaar schijnen, en als nijdige katten hissen, verge- 

 zeld van een vreeswekkend snavelgeklapper. 



Subfam. der TANTALINCE. 



HOUTOOIEVAARS. 



Species. 



TANTALUS, L. 



- T. loculator, L, = id., Cab. in Schomb. Reis. ■= id., Schlegal, 

 Mus. P. B. = Le Curicaca de Cayenne, Daub. 



Ad. Wit ; kop en een groot gedeelte v. d. hals naakt, schurftachtig zwart bij 

 levende vogels, zwartachtig grijs bij geprepareerde huiden ; slagp. v. d. isten rang 

 en den aden rang zwart met een groenachtigen glans, dekv. ond. d. vl. en oksel- 

 vederen roseachtig geel, vooral gedurende het broedseizoen; snavel grijsachti" 

 zwart, gevarieerd met geelachtig ; pooten zwart ; iris donkerbruin. Jong. Kop, 

 uitgezonderd van voren, met min of meer grijsachtig bruine, wollii^e vederen ; 

 achterkop donkerder; nek bevederd, grijsachtig bruin; overig vederkleed als ad. 

 maar doffer en grijzer van tint, bij heel jonge individuen zelfs geheel grijsachtig. 

 L. io6, vl. 50, st. 15.5, tars. 21, culm. 24. Geogr. dist. Van af het zuiden der 

 Vereenigde Staten tot Argentina. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



De Hout-Ooievaar, Hout-Ibis, Nimmerzat, eng. Woodstork 

 or Wood-Ibis, fr. Curicaca de Cayenne, onderscheidt zich door, 

 uitgezonderd een gladde kruin, naakt, zwart, schurftachtig 

 gerimpeld vel aan kop en hals, waaraan gewoonlijk eenige 

 korte, poederachtige pluimpjes, alsmede groote, maar in tegen- 

 stelling met de voorgaande soort, naar onder gebogen snavel- 

 uiteinden, 



10 



