NYCTICORAX. 169 



als vorm geheel met de eieren der voorgaande soort over- 

 eenkomen. Af. A/m. 54 X 38 m.M. 



De exemplaren varieeren nogal in kleur, vorm en afmeting; 

 windeieren treft men slechts zelden aan. 



Gedurende het broedseizoen zijn Z. N. zeer luidruchtig en 

 ratelen dan met hunne snavels, onder het voortbrengen van 

 allerlei schorre geluiden. Opgeschrikt, klinkt hun alarmkreet 

 als een luid „kwak, kwak". 



Beide seksen broeden en schijnen even talrijk. Na het broed- 

 seizoen dwalen zoowel ouden als jongen over al de lagere 

 deelen der kolonie rond. 



Overal langs onze geheele kustlijn treft men nestelkoloniën van 

 Dikkoppen aan. Een groot aantal half volwassen jongen wordt 

 soms tegen den grooten drogen tijd in de stad gebracht en 

 daar rondgevent tegen ongeveer tien cent per vogel. 



- N. tayazu-guira, Vieill. 



Ad. Ongeveer als de voorgaande soort, maar grooter; ond.d. bijna geheel grijs, 

 uitgezonderd keel en onderbuik, die wit zijn, evenals voorkop en wenkbrauwen -. 

 bovensnavel en tip v. d. ondersnavel zwart, overigens geelachtig groen; pooten 

 licht groen met een gele tint aan de onderzijden; iris karmozijnrood. L. 60, vl. 33.5, 

 st. 13.5, tars. 9, culm. 8. Geogr. dist. Z.-Amerika van af de Falklands-eil. tot 

 Midden-Brazilië en Suriname. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



De Braziliaan- 

 sche Nachtreiger, 



eng. Brazilian 

 Night-heron, komt 

 in kleur zoozeer 

 met de voorgaande 

 soort overeen dat 



het meermalen 

 moeielijk is, beide 



species van elkan- Kop van Nyclicorax fayazu-giiira. 



der te onderschei- 

 den. Ook de afmeting is niet altijd betrouwbaar terwijl het ver- 

 schil in vleugellengte (ongeveer 4 c.M.) volstrekt niet opmer- 

 kelijk schijnt bij zulke groote vogels. 



