AGAMIA. 



173 



tars. 9.5, culm. 14.3. De wijfjes schijnen iets kleiner. Geogr. dist. Amerika, van af 

 Mexico tot Peru en Brazilië. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



„Agamie-Reigers, eng. Agami-lierons, fr. Hérons ag"ami zijn 

 prachtig gekleurde Reigers met dunne, spitse, op dolken gelij- 

 kende snavels. Aan den uiterst langen, dunnen hals hangen 

 lange, zachte, gekrulde vederen, die als met zilverdraden door- 

 mengd schijnen en ongeveer in het midden van den hals een 

 wrong vormen. 



De tot volkomenheid opgegroeide mannetjes verschillen in 

 kleur geheel van de bruine jongen, die eerst na verscheidene 

 jaren het volkomen vederkleed dragen. Voor dien tijd hebben 

 ze veel minder ontwikkelde kuiven ; tevens ontbreken de rug- 

 en kroppluimen. 



In de kolonie staan A.-R. bekend als Langanikki-tiegri- 



Koi) van Agmtiid n^anii. 



fowroe, d. w. z. Langhals-tijger vogels of ook wel Groene Tijger- 

 vogels. Bij de Arowakken heeten ze Tokolo, bij de Caraïben 

 Toekoesioe en bij de Warrau's Okoh. 



Vooral gedurende het kleine droge seizoen treft men A.-R. 

 nogal dikwijls aan op begroeide zwampachtige plaatsen, maar 

 nooit op de open modderbanken. En dat meestal eenzaam of 

 in kleine troepen, die denkelijk uit de leden van één huisgezin 

 bestaan. Alle voeden zich zoowel bij dag als des nachts, maar 

 vooral gedurende de morgen- of avondschemering. Dan ziet 

 men ze meestal roerloos zitten met ingetrokken hals, wachtende- 

 op hun prooi. Zij gebruiken hun snavel evenwel niet alleen 

 tot het aangrijpen, maar ook tot het doorboren van vis- 

 schen. En dat zelfs door het pantser van geharnaste visschen, 

 zooals Kwiekwies Calachtenii, die dan in hun geheel wor- 

 den opgeslokt, hetgeen zeer opmerkelijk is, in aanmerking 



