igS 



RALLID.Ü. 



niet zwartachtige schachllijnen, de buitenste midden en grootere vl.dekv. met een 

 roodbruine tint aan de buitenvlag ; buitenrand van het huimpje roodachtig bruin; 

 dekv. der eerste slagp. en slagp. zelve donker sepiabruin met olijfbruine randen ; 

 staartp. grijsbruin, zvvartachtig in het midden ; bovenkop eenigszins bruiner dan de 

 rug en met donkerder, maar onduidelijker lengtestrepen ; lora en kopzijden asch- 

 kleurig met een roodachtig tintje aan de oorvederen; een geelachtige streep over 

 de lora; kaken isabellakleurig evenals de onderrug, borstzijden en bovenborst; kin 

 en bovenkeel wit ; onderborst en middenbuik wit met een isabellakleurig tintje ; 

 zijden met breedere grijsbruine en smallere witte dwarsstrepen ; dijen aschkleurig 

 aan de buiten- en isabellakleurig aan de binnenzijde; dekv. ond. d. st. wit, en bij 

 den staartwortel met zwartachtige vlekken en dwarsstrepen ; dekv. ond. d. vl. en 

 okselvederen zwartachtig bruin met witte dwarsstrepen ; snavel hoornachtig bruin ; 

 basisgedeelte v. d. ondersnavel roodachtig bruin, evenals de rand v. d. boven- 

 snavel; tarsus oranjekleurig; iris bruin. Jofig in dons. Geheel zwart. L. 26.3, 

 vl. 12.5, st. 4.4, tars. 4, middenteen en klauw 5, culm. 4.7. Geogr. dist. Guiana 

 tot W.-Peru. Lok. dist. De lagere streken. 



„Langsnavel Waterhoenders, eng. Longbilled Rails or Clapper 

 Rails, fr. Rales a bec long, bewonen over het algemeen de 

 geheel of gedeeltelijk begroeide zoutvvalerpans langs de zeekust 

 en heeten daarom in de kolonie IMangro of Parwa Anamoen, 

 hoewel ze over het algemeen niet tot onze gewone Water- 

 hoenders behooren. 



L. W. zijn zeer schuw. Hun voedsel bestaat meer uit week- 

 dieren, insecten enz. dan wel plantenzaden. Vooral des nachts 

 zwerven ze overal rond ; de eene vogel beantwoordt dan den 

 anderen, maar alle keeren bij het aanbreken van den dag 

 tusschen het veilige gras of struikgewas rerug. 



Opgeschrikt, fladderen L. W. een eindje voort of duiken in 

 het ondiepe water, zoodat alleen hun rug te zien is. 



Alle kunnen door dicht en doornig struikgewas heendringen, 

 maar volstrekt niet zoo snel als de Kriekos. Over drijvende 

 waterplanten daarentegen loopen ze, evenals Gallinules. 



R. L. broedt tegen het einde van het kleine droge seizoen. 

 Het uit gras samengestelde nest wordt op den grond gebouwd 

 en goed verborgen tusschen gras of andere w^aterplanten. 



Het wijfje legt 4 tot 6 of 8 eieren. De vorm is over het 

 algemeen ovaal, de glans weinig opmerkelijk; de kleur varieert 

 van af roomkleurig tot licht bruinachtig geel, min of meer 

 bevlekt en gestipt met roodachtig bruin en purpergrijs. Om 



