JACANA. 



231 



Z.-Am. J. komen bijna uitsluitend voor in de lagere deelen 

 der kolonie, vooral op open plaatsen, waar de Victoria regia 

 groeit. Daar loopen ze met wijde stappen over de drijvende 

 planten. Zelfs het kleinste blaadje biedt voldoenden steun aan 

 hunne uitgespreide teenen en nagels. Bij eiken stap wordt de 

 poot een weinig opgelicht 

 waardoor de teenen min of 

 meer sluiten ; dan brengt de 

 vogel den poot naar voren. 

 Rennen kan hij niet, want 

 dan struikelt hij bij eiken 

 stap, maar wel beschouwd 

 kan hij met behulp zijner 

 vleugels over de wateropper- 

 vlakte loopen. 



De vlucht van Z.-Am. J. 

 is zwak en nimmer van lan- 

 gen duur. JMet hangende 

 pooten vliegen ze, onder 

 een aanhoudend lawaai, een 

 eindje voort, om terstond 

 weder tusschen de water- 

 planten neder te dalen ; ze 

 zwemmen en duiken ook goed, maar doen het zelden. 



Hun voedsel bestaat grootendeels uit insecten, larven enz. 

 Onder het voeden zijn alle zeer stil en schuw. Wordt een 

 echter opgeschrikt, dan laat hij een luid „krê krê" hooren als 

 waarschuwing voor de overige, die dan nieuwsgierig den hals 

 uitstrekken om daarna met veel lawaai de vlucht te nemen. 

 Dit geschiedt zoowel bij dag als des nachts, maar hoewel vele 

 individuen dikwijls één zwamp bewonen, vereenigen ze zich 

 nooit tot vluchten. Hun vleesch smaakt zeer lekker. Toch wordt 

 er weinig jacht op ze gemaakt. 



J. J. broedt gedurende den grooten regentijd, en slechts bij 

 uitzondering gedurende de overige seizoenen. De eieren worden 

 gelegd op de bladeren van drijvende waterplanten, dikwijls 

 zeer nabij menschelijke woningen, soms zelfs in verlaten putten 



Poot en kuiken van JacnHa jacatia. 



