236 OEVERVOGELS. 



ook de jongen verschillen min of meer van de ouden. 



Alle O. hebben eene krachtige vlucht, maar leggen gewoon- 

 lijk slechts korte afstanden af. Op enkele uitzonderingen na, 

 behooren onze soorten tot de dagvogels, hoewel men ze meer- 

 malen des nachts kan hooren. 



Het voedsel van O. is grootendeels van dierlijken aard 

 zooals weekdieren, wormpjes, insecten enz. Alle nestelen bijna 

 uitsluitend bij paren, en leggen in den regel breed ovale, peer- 

 vormige eieren op den grond. De eieren liggen in het nest 

 met de spitse enden tegen elkander, in den vorm van een X- 



Te oordeelen naar de beschrijvingen, broeden bij vele species 

 beide seksen. Ook zouden enkele soorten hunne eieren met zand 

 bedekken en de uitbroeding bij dag overlaten aan de warmte 

 der zon. De kuikens zijn met dons bedekt; van af hun geboorte 

 kunnen ze reeds overal rondloopen. 



De meeste O. nestelen in de hoog noordelijke streken, En 

 zoo sterk is de indruk door omgeving en omstandigheden 

 gemaakt op het brein dezer trekvogels, dat, al moge de koude 

 alle tijdelijk verdrijven, ze toch regelmatig met de warmte 

 terugkeeren. Het lijdt dan ook aan geen twijfel, dat de oor- 

 sprong van O. in het Noorden moet gezocht worden. Van 

 daar geraakten de soorten, tengevolge van de gradueele 

 afkoeling der polen, over de geheele wereld verspreid. 



Maar al drijft de koude al deze trekvogels zonder uitzon- 

 dering uit hunne broedplaatsen zuidwaarts, niet alle, die bij 

 machte zijn, keeren er evenwel terug. Integendeel schijnt het 

 instinct bij vele individuen verbasterd. In de kolonie komen 

 deze achterblijvers, min of meer talrijk, het geheele jaar door 

 voor, maar voor zoover ik kan oordeelen, zijn hunne voort- 

 plantingsorganen gedurende dien tijd (Juni tot Augustus) niet 

 ontwikkeld. Ik onderzocht in 1 905 talrijke individuen van ver- 

 schillende species en bij alle waren de teeldeelen klein. Het 

 vederkleed van enkele was min of meer tusschen dat van 

 zomer en winter in, maar de meeste droegen gedurende Mei, 

 Juni en Juli nog het wintervederkleed. Daaruit moet men dus 

 besluiten dat die achterblijvers, meestal wijfjes, geen broedsel 

 dat jaar voortbrachten. 



