HIMANTOPUS. 



239 



zwart; iris karmozijnrood; pooten rooskleurig ; snavel zwart. O. Ongeveer hetzelfde, 

 maar de rug- en schoudervederen bruinachtig leikleurig; overig vederkleed doffer 

 van tint. Jong. Ongeveer als het wijfje, maar de kop en nek min of meer met 

 wit geteekend; rug- en schoudervederen met witachtige randen. Jong in dons. 

 Bov.d. licht taanachtig grijs met zwartachtige vlekken; rug en stuit met verschei- 

 dene groote, zwarte vlekken; kop, nek en ond.d. geelachtig wit; bovenkop en 

 achternek grijsachtig ; een zwarte lijn aan de kruin ; achterkop met verscheidene 

 7.wartachtige vlekken. L. 37, vl. 22, tars. 10, culm. 6. Geogr. dist, Zom. Gema- 

 tigd N. -Amerika. Wint. Noordelijk Z. -Amerika tot N. Brazilië. Lok. dist. De 

 lagere streken. 



„Zwartnek Kluiten, eng. Blacknecked Stilts, fr. Avocettes 

 a nuque noirc, hebben geen achterteenen, noch vHezen tusschen 

 de binnen- en middenteenen. De uiter.st lange, dunne pooten 

 gelijken veel op stokken. Inderdaad, als de vogel staat, schijnen 

 die rechte pooten kunstmatig aan het lichaam bevestigd. Rust 

 hij op een poot, dan verdwijnt de andere opgetrokken poot, 

 ondanks zijne lengte, geheel tusschen de bonst en buikvederen. 

 De vogel schijnt dan eenpootig, maar behoudt toch in die 

 houding zijn balans, ondanks het gemis van achterteenen. En 

 dat zelfs op drogen grond, hetgeen zeer merkwaardig is, in 

 aanmerking genomen dat de even langpootige Phoenicopteri, 

 zelfs al staan ze op twee pooten, er bijna niet toe in staat zijn. 



„Vooral gedurende den trek, leven Z. K. bij troepen. In de 

 kolonie staan ze bekend als Langafoetoe Krombekki, d. w. z. 

 Langpoot Krombekken en bij de Indianen als Sjalielolia. 



Het geheele jaar door treft men Z. K. aan, maar vooral 

 tegen het begin van den grooten drogen tijd. Sierlijk rond- 

 loopende, worden ze dan meestal bij paren w^aargenomen, die 

 met heen en weder zwaaiende snavels, al wadend door het 

 water, hun voedsel vergaren, vooral in de zoutwaterpans langs 

 de zeekust. In geval van nood kunnen ze ook zeer goed zw^emmen. 



H, M. broedt gedurende den zomer, in gematigd N.-Amerika. 

 De vogels vereenigen zich dan tot min of meer groote vluchten 

 en bouwen hunne nesten dikwijls dicht bij elkander, gewoonlijk 

 in de nabijheid van water. Die nesten bestaan slechts uit een 

 weinig gras enz. in een kleine uitholling in den grond. 



De 3 of 4 eieren zijn peervormig, licht glanzend of ten 

 naastenbij glansloos. De grondkleur varieert van af geelachtig 



