SCOLOPACID^. 



243 



of rennen langs den opkomenden vloed, behendig de zware 

 golven vermijdende, maar verspreiden zich bij hoog getij overal 

 en zitten dan dicht naast elkander op boomstronken, takken 

 of wel op de gedeelten van het strand, waar alleen de spring- 

 vloed reikt. 



Elke jager weet te vertellen hoe moeielijk, bijna onmogelijk 

 het is. S. op de modder of in stoppelvelden enz. te onder- 

 scheiden. De vogels weten dit ook wel en vliegen slechts in 

 uitersten nood op. Schuw kan men ze dan ook niet noemen, 

 maar wel uiterst onrustig. Zoo gebeurt het dikwijls, dat onder 

 het voeden, een geheele troep, zonder zichtbare reden, met een 

 luid „krie krie" opvliegt, een wijden cirkel beschrijft om weder 

 naar de vorige standplaats terug te keeren. Dikwijls verlaten 

 ze ook die voedingsgronden om mijlen van daar andere, minder 

 geschikte, op te zoeken. 



S. zijn geen zangvogels, doch brengen dikwijls zeer eigen- 

 aardige geluiden voort. Evenals vele, in troepen levende vogels, 

 schijnen ze elkander te verstaan en kunnen dan ook heel 

 gemakkelijk door nabootsing van haar lokroep tot dicht in de 

 nabijheid van den jager gelokt worden. Haar vleesch heeft 

 evenwel geen waarde in onze kolonie, omdat het aan de zee- 

 kust krioelt van grooter wild. Toch smaakt het zeer goed en 

 liefhebbers houden van snippenbeenderen, die evenals glas 

 tusschen de tanden kraken. Maar het vleesch bederft in dit 

 warme klimaat zeer spoedig; gedurende den drogen tijd wel 

 binnen de zes uren. 



Suhfamiliën. 



A. Achtergedeelte v. d. tarsus met een rij overdwarse scutellïe. 



„Ooren vlak onder de oogen; uiteinde v. d. bovensnavel verdikt, 

 de snijranden nabij elkander; vederkleed ten allen tijde hetzelfde. 



.... SCOLOPACINCE. 



„Ooren achter de oogen; uiteinde v. d. bovensnavel dun, de 

 snijranden ver uit elkander. Zomer en wintervederkleed zeer ver- 

 schillend. Jong anders gekleurd dan ad. 



TRINGINCE. 



