GALLINAGO. 



!47 



geheel verlaten. Richt echter den blik naar gindsch stoppelveld. 

 In den beginne valt er niets te zien. Daar trekt echter een 

 beweeglijk voorwerp de aandacht . . . inderdaad er loopen tal- 

 rijke vogels heen en weder, die opgeschrikt, als op commando 

 een wijden cirkel beschrijven, om dan weder naar hun vorige 

 standplaats terug te keeren. en onmiddellijk met voedsel zoeken 

 voort te gaan. 



Op maneschijnavonden. gedurende de avond- of morgen- 

 schemering, dikwijls ook bij donker weder, stijgen G. de lucht 

 in om zich dan met een vaart naar omlaag te laten vallen, 

 maar alvorens den grond te raken, den val door krachtige, 

 flappende vleugelslagen te onderbreken. In schuine richting 

 vliegt de vogel dan naar omlaag of naar een boom in de 

 nabijheid. De nederdaling gaat tevens vergezeld van een eigen- 

 aardig trillend „frrr", dat tengevolge der smallere staartpennen 

 anders zou klinken als het geluid, voortgebracht door de 

 noordelijke G. delicata. Beide seksen voeren dikwijls voor uren 

 lang het kunstje uit, vooral gedurende het broedseizoen. Dit is 

 dan ook de reden, waarom ze in de kolonie als Vleermuizen- 

 snippen bekend staan. 



G. F. broedt gedurende het droge seizoen. De 2 of 3 eieren 

 zijn tamelijk glanzend peervormig. De grondkleur varieert van 

 af olijfachtig geel tot olijfachtig geelbruin, donker bevlekt, 

 vooral om het stompe end, met donkerbruin, geelbruin, zwart 

 en lilagrijs. AI. Afm. 39 X 28 m.M, 



Beide seksen zouden broeden. 



„Niettegenstaande G. zeer talrijk in Suriname voorkomen, zijn 

 hare eieren bijna onverkrijgbaar ; en dat denkelijk door de hoogst 

 protectieve kleur der schalen. Want al vliegt een broedende 

 vogel uit het gras op, tien tegen een, dat men wel den geheelen 

 dag kan zoeken, zonder het nest te ontdekken. 



G. paraguae, V. = id., Schlegal, Mus. P. B. 



Ad. Ongeveer als de voorgaande species, maar eenigszins kleiner; snavel 6 c.M. 

 Geogr. dist. Z. -Amerika en de Falkland's Eil. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



„Evenals E. Hartert en Graaf v. Berlepsch, gelooft schrijver 



