BELOXOPTERUS. 



273 



zich in de zijdelingsche holte v. d. bovensnavel. In den regel 

 zijn de pooten korter als bij Snippen, terwijl het aantal teenen 

 drie en slechts bij vntzondering vier bedraagt. De vingers aan 

 de voorteenen zijn kort en bijna altijd door een vlies verbonden. 



Onze P. bewonen zoowel de hooger gelegen droge pleinen 

 als waterkanten, maar komen het talrijkst voor op de modder- 

 of zandbanken langs de kust, alsmede de oevers van rivieren, 

 kreken, enz. Evenals bij Snippen bestaat haar voedsel uit 

 wormen, weekdieren, insecten enz. ; slechts bij uitzondering 

 gebruiken enkele soorten ook plantenzelfstandigheden. Alle 

 leven eenzaam of bij troepjes, die zich gedurende den zuid- 

 waartschen trek tot groote vluchten vereenigen. Enkele species 

 overwinteren tot zelfs in Patagonië. 



„De meeste P. broeden tot nabij den poolcirkel, maar evenals 

 bij Snippen, treft men vele individuen aan, die den weg naar 

 het Noorden schijnen vergeten. 



Tamelijk talrijk komen deze achterblijvers ook in de Guiana's 

 voor; volgens Schomburgck zou een soort zelfs hier broeden. 

 Zoowel in het Noorden als in de tropen gelijken de nesten 

 van P. op die van Snippen. Eveneens hebben de eieren een- 

 zelfden eigenaardig"en peervorm en hoogst protectie ve kleuring. 



Genera. 



A. Vleugel van een spoor voorzien. 



„Achterkop versierd met een kuif van lange, smalle vederen. 



. . BELONOPTERUS, REICHENB. 



„Achterkop zonder kuif. 



HOPLOXYPTERUS, BP. 



B. Vleugels zonder sporen. 



„Bov.d. gevlekt; midden der ond.d. zwart in het zomervcderkleed. 



CHARADRIUS, L. 



„Bov.d. ongevlekt; midden der ond.d. wit in het zomervcderkleed. 



^GIALITIS, BOIE. 



iS 



