304 CRACID.E. 



ORTALIS, MBRREM. 



O. motmot, L. = Fatsan de la Guiane, Daiib. =i Ortalida 

 lil., Cab. in Sc/iomb. Reis. = id., Brozun, Br. Guiana. 



Ad. Boven en achterkop donker kastanjebruin evenals het bevederd gedeelte 

 der kopzijden en het voorgedeelte v. d. nek, maar lichter van tint; overige bov.d. 

 olijf bruin, min of meer roodbruin getint; slagp. en middelste staartp. bruin met 

 een duidelijk groenen glans ; buitenste staartp. kastanjebruin ; borst bruinachtig of 

 bruinachtig grijs; buik iets lichter van tint; dijen en dekv. ond. d. st. donkerder 

 en min of meer roodbruin getint; snavel leikleurig; pooten purperachtig rood; 

 naakt vel aan de keel vleeschkleurig ; iris bruin; naakt vel om de oogen zwart- 

 achtig. L. 58, vl. 20.8, st. 25.8, tars. 7, middenteen en klauw 6.1. De wijfjes 

 zijn kleiner. Geogi-. dist. De Guiana's en het dalgebied der Amazone. Lok. dist. 

 Wouden over de geheele kolonie. 



„Hannakwa's of Paraka fazanten, eng. Hannaqua's, fr. 

 Hannaquas, hebben naakte plekken om de oogen en kuiven 

 aan den bovenkop; kin en keel zijn naakt, uitgezonderd een 

 band van dunne vederen met borstelige schachten. De tarsus 

 is langer dan middenteen en klauw, terwijl de ronde staart 

 uit 12 breede vederen bestaat. 



In lichaamsvorm komen H. veel overeen met Hokkohoenders ; 



vooral hun kop gelijkt dien 

 van den Marai. Ze staan be- 

 kend als Wakago, bij de 

 Arowakken als Kanoeba, 

 bij de Warrau's als Ha- 

 nakwa en de Caraïben Pa- 

 raka. 



„De naam Wakago is af- 

 komstig van het engelsche 

 „walk and go" en aan den 

 Kop van Ortaiis motmot. \ogë\ gegQwen omdat zijn 



geluid pa-ra-ka min of meer 

 zoo khnkt. Dit geluid wordt zoowel bij dag als des nachts 

 gehoord, maar meestal gedurende de morgen- of avonduren. 

 Eerst klinkt het zacht en schijnt heel uit de verte te komen 

 om gaandeweg in helderheid toe te nemen, tot men ten laatste 



