PIPILE. 305 



bijna zeker is dat de vogel zich in het naaste struikgewas 

 schuil houdt. Maar eensklaps vermindert het geluid weer in 

 kracht en schijnt zich meer en meer te verwijderen. „Loop en 

 ga" klinkt het luid, „Loop en kom" zacht en wegstervend, heel 

 in de verte beantwoord door een ander „walk and go", „go 

 and v/alk". En zoo eigenaardig en geheimzinnig khnkt deze 

 morgengroet van den Wakago dat geen reiziger, die ooit 

 tropisch Amerika bezocht, heeft nagelaten er met enkele 

 woorden melding van te maken. 



H. bewonen meer open dan dichte wouden en worden meer 

 bij paren dan in troepjes, zoowel in boomen als op den grond 

 aangetroffen. Hun voedsel bestaat uit zaden, vruchtjes of 

 insecten. Hun vlucht is zwak en nimmer van langen duur, 

 hoewel ze met veel zwier rondloopen. De wijfjes schijnen tal- 

 rijker dan de mannetjes ; naar het mij voorkomt leven H. ook 

 dikwijls in polygamie. Hun vleesch smaakt even lekker als 

 dat der Marais; ze zijn echter nog schuwer en dit, gepaard 

 aan de uiterst protectieve kleur van hun vederkleed, is denke- 

 lijk de reden waarom Wakago's zoo zeldzaam door jagers 

 bemachtigd worden, hoewel ze tot de gewoonste onzer Hoender- 

 achtige vogels behooren. 



O. M. broedt gedurende het kleine droge seizoen. Het nest 

 van takjes, twijgen enz. wordt geplaatst in boomen of ook 

 wel in het struikgewas. Het wijfje legt 3 of 4 witte of geel- 

 achtige, ovale, maar aan de beide enden min of meer spitse, 

 ten naastenbij glanslooze eieren; de schalen zijn ruw als schuur- 

 papier. M. A/m. 65 X 47 m-M. 



De exemplaren varieeren niet veel. 



PIPILB, BP. 



P. cumanensis, Gm. = Pcuelopc pipile, Cab. in Schomb. 

 Reis. = ïd., Browii, Br. Guiaua 



Ad. Bov.d. over het algemeen zwart met een donkergroenen glans ; bovenkop en 

 de helft der nekzijden versierd met lange witte vederen; enkele vederen aan de 

 mantel, binnenste vl.dekv. en vederen aan de borstzijden met witte zijzoomen; 



20 



