ODONTOPHORUS. 3 i i 



zich door ontwikkelde kuiven aan den bovenkop en behooren 

 tevens tot de kleinste en schuwste onzer Hoenderachtigen. De 

 eerste slagpen reikt ongeveer tusschen de achtste en negende; 

 de vierde is de langste, 



S. P. komen niet langs de zeekust of in den omtrek van 

 bewoonde plaatsen voor, maar wel op de savannes en de daar- 

 aan grenzende wouden. Gedurende den paartijd leven ze bij 

 paren, maar daarna in troepen van 8 tot 20 individuen. Hun 

 vlucht is zwak en nimmer van langen 

 duur, Loopen kunnen ze echter zeer vlug, 

 en wel door het dichtste struikgewas. 

 Soms ziet men een troepje op de open 

 savanne, maar bij nadering van gevaar 

 trekken alle zich oogenblikkelijk in het 

 struikgewas terug. Op boomen ziet men 



Yio'pxa.n Etipsyc/iortvx sonnini. 



S, P, zelden of nooit. Hun voedsel van 

 insecten, zaden enz. vergaren ze tusschen het gras enz. of 

 krabben ook meermalen den grond open. Hun vleesch smaakt 

 zeer lekker. 



In de kolonie staan S. P. bekend als Sabana-patrijs of 

 Anamoen, d. w. z. Savanne-patrijs en bij de Caraïben alsTjaibieda. 



E. S. nestelt op den grond tusschen het struikgewas. Het 

 wijQe legt 6 tot 10 eieren, die door Nehrkorn beschreven 

 worden als wit met een roodachtige tint en bruingele vlekken, 

 Afm. 34.5 X 25 m.M. 



ODONTOPHORUS, VIEILL, 



O. guianensis, Gm, = id., Cab. in Scliomb. Reis. = id., 

 Brouni, Br. Guiaiia. = Le Tocro ou Perdrix de la Guiane, BufJ. 



Ad. Bovenkop donker kastanjebruin met onregelmatige roodbruine en zwarte 

 vlekken; achternek en mantel grijs met zwarte vlekjes; onderrug en stuit zand- 

 achtig roodbruin, overgaande in donker roodbruin aan de dekv. bov, d. st. en alle 

 met min of meer zwarte vlekken; vl.dekv., schoudervederen en buitenste slagp, v, 

 d. 2den rang roodbruin, gevlekt, vooral aan de tip v, d, binnenvlag met zwart en 

 alle onregelmatig geteekend, gestipt enz, met dezelfde kleur; enkele der schouder- 



