TINAMID^. 



315 



de duim is rudimentair. De vederen staan over het algemeen 

 dicht op elkander; de buik is bevederd. Het nogal dunne vel 

 scheurt bij de geringste aanraking, hoewel het aan den hals 

 elastisch is. Tusschen vel en vleesch bevindt zich dikwijls een 

 vetlaag. De buik is bevederd ; maag en krop komen overeen 

 met die der Hoenderachtigen. Beide seksen gelijken elkander 

 min of meer, evenals de \'erschillende soorten ; en ook de jongen 

 verschillen weinig. De wijfjes schijnen talrijker. 



S. komen talrijk in de kolonie voor en naderen meermalen, 

 vooral gedurende het groote droge seizoen, tot dicht bij bewoonde 

 plaatsen. Langs de zeekust treft men ze zelden of nooit aan. 



Alle behooren min of meer tot de dagvogels, maar worden 

 ook wel des nachts gehoord. Enkele soorten kunnen op dikke 

 boomtakken zitten waar ze, door hun protectie ve kleur, moeielijk 

 te onderscheiden zijn. De kuikens gelijken die der Hoender- 

 achtigen en stuiven evenzoo bij nadering van gevaar naar alle 

 richtingen uiteen, teneinde de moeder kans tot ontsnappen te 

 geven. Plat, onbewegelijk tegen den grond aangedrukt, wachten 

 ze dan haar terugkomst af. 



Loopen kunnen S. zeer goed, maar vliegen alleen in uitersten 

 nood een eindje ver. Hun voedsel bestaat meer uit insecten 

 dan wel zaden of andere plantenzelfstandigheden, maar geen 

 maïs. Hierop doelt dan ook een inlandsch spreekwoord : „Men 

 kan wel kippen met maïs vangen, maar geen Anamoen's." 

 Ondanks hunne kleine pooten krabben ze toch den grond open 

 evenals gewone hoenders of rollen zich in het zand om. 



„Volgens sommige natuurkundigen zouden S., wat intellect 

 betreft, voor andere vogels onderdoen, zoo zelfs, dat ze zich 

 met een stok laten dooden. Dit is echter meer theorie dan 

 practijk, tenminste wat onze soorten betreft. 



„Omdat nu de Tinamoes lichamelijk op een lagen trap van 

 ontwikkeling staan, volgt hieruit niet dat ze dit ook intellec- 

 tueel zijn. De Didelphidae b.v. behooren toch ook tot de minst 

 ontwikkelde zoogdieren, maar staan niettemin wat intellect 

 betreft boven de meeste der andere mammalia. De strijd om 

 het bestaan voor den Tinamoe geschiedt toch onder dezelfde 

 omstandigheden als die der meest ontwikkelde soorten; inder- 



