DUIFACHTIGEN. 325 



Orde XII. COLUMB^. 



DUIFACHTIGEN. 



„Duifachtige vogels zijn nauw verwant aan de Hoender- 

 achtigen en in sommige opzichten ook aan de Gieren en Uilen. 

 Hun bijna rechte snavel, die bij onze soorten een weinig 

 korter is dan de kop, gelijkt wel wat op dien der Plevieren. 

 Het basisgedeelte is naakt en bedekt met een dikke zachte 

 washuid, maar het endgedeelte hoornachtig, hard, gekromd 

 en hooger dan het zachte gedeelte, waarin zich nogal onderaan, 

 de spleetvormige neusgaten bevinden. Voorts hebben D. nogal 

 kleine koppen, korte halzen en korte pooten waarvan de tarsi 

 van voren en ter zijde met hexagonale schildjes bedekt zijn. 

 Geen vlies verbindt de r. • , 



v_»v^v^ii » Duiven-snavels. 



vier teenen aan elkan- 

 der, maar zijn deze door 

 een vliezigen zoom om- 

 geven; de duim staat 

 altijd op gelijke hoogte 

 met de overige teenen. 



De vleugels zijn van ^ LeptoptUa verreanxi. 2. Cohnnba rufiun. 



matige grootte, spits 



of afgerond; de staart bestaat uit 12 tot 20 tamelijk ontwik- 

 kelde, bij enkele soorten zelfs nogal lange stuurpennen. 



Wat de inwendige organisatie aangaat, onderscheiden de D. 

 zich in enkele opzichten van de Hoenderachtigen. De maag 

 is voorzien van een zeer sterke spierlaag ; de galblaas ontbreekt ; 

 de bUnddarmen zijn zeer kort, de krop is parig. De vederen 

 staan dicht op elkander, vooral om den hals ; de buik is bevederd. 

 Tevens ontbreken over het algemeen achterschachten aan de 



iri H 



