^28 DUIFACHTICtEN. 



digheid, die zich in hun krop afzondert. Later braken de oude 

 vogels den inhoud hunner kroppen gewoonweg in den bek 

 der jongen uit. 



„In de symboUek heeft de Duif verschillende beteekenis : 

 oudtijds was zij het zinnebeeld der algemeene levenverwekking, 

 van den natuurdrang tot voortplanting, van den vruchtbaar 

 makenden regen ; wegens hare dartelheid en vruchtbaarheid 

 was zij aan Aphrodito (Venus) gewijd en in S3-rië richtte men 

 columbariën voor haar op; Jeruzalem voerde den bijnaam 

 van stad der duive, evenals Babyion, waar de uit een duivenei 

 geboren Semiramis heerschte ; duif phenix en palmboom stelden 

 in het hieroglyphenschrift den tijd en de voortteling voor; in 

 de christelijke symboliek werd de duif het attribuut van Maria, 

 ook van den Heiligen Geest, later eveneens van het apostel- 

 schap ; in de graven der martelaren werden duiven gelegd als 

 teeken der opstanding. In Rusland worden de duiven ontzien 

 als de zielen van afgestorvenen tijdelijk tot woonplaats strek- 

 kende. Eindelijk is de duif ook het zinnebeeld der echtelijke 

 trouw en eendracht. (Vivate, Geill. Ene.) 



In de kolonie wordt de D. als het zinnebeeld van onschuld 

 en schaamte beschouwd. Een inlandsch gezegde luidt dan ook : 

 de duif buigt den kop niet uit domheid, maar uit schaamte. 



De geographische verbreiding der ongeveer 500 soorten D. 

 omvat de geheele aarde; vooral op de eilanden van den 

 Grooten Oceaan en op de Antillen komen ze talrijk voor. Al 

 onze 15 species zijn Standvogels. 



Tot de orde der D. worden gerekend 6 familiën, waarvan 

 een, de Dididae, in historischen tijd, geheel is uitgestorven. In 

 de Guiana's komen voor 2 familiën. Het aantal bekende fossiel- 

 soorten bedraagt ongeveer 10. 



Famüicii. 



A. Tarsus korter dan de middenteen ; aantal staartp. I2. 



COLUAIBIDyE. 



B. Tarsus gelijk aan of langer dan de middenteen ; aantal staartp. van af 12 tot 20. 



.... PERISTERID^. 



