CHAM^PELIA. 339 



C. P, broedt gedurende de droge seizoenen, vooral den 

 grooten drogen tijd. Het komvormige, van binnen ongeveer 

 7 C.M. metende, los samengestelde nest van twijgjes en bladeren, 

 wordt in het struikgewas, laag bij den grond gebouwd, hoewel 

 men ook wel enkele nesten op den grond zelve aantreft. Het 

 wijfje legt 2 of zelden 3 witte eieren van een gewoonlijk kort 

 elliptischen vorm, de beide enden even stomp. De glans is 

 over het algemeen middelmatig of nogal duidelijk. Afin. 21.5 

 — 23 X 17 ITl.M. 



De exemplaren varieeren uitermate, zoowel in afmeting als 

 vorm ; enkele zijn verlengd elliptisch met de beide enden 

 even spits, andere weer zien er nogal ovaal uit ; eenige gelijken 

 wel wat op eieren der kleinere Ijsvogels. 



C. minuta, L. = Peristera griseola, Schlegal Mus. P. B. = 

 C. griseola. Bp. = Coluvibigallina, g. 



(ƒ Kruin, achternek en dekv. bov. d. st. aschkleurig; rug grijsachtig bruin; 

 achterkop bruin getint, maar de voorkop licht wijnkleurig; keel, borst en abdomcn 

 wijukleurig ; onderbuik witachtig grijs; dekv. ond. d. st. grijs met witte randen; 

 vl.dekv. grijsachtig wijnkleurig, de binnenste met enkele staalblauwe vlekjes; huimpje 

 en dekv. der eerste slagp. zwart; dekv. ond. d. \1., okselvederen en binnenvlag 

 der slagp. kaneelbruin; buitenvlag en tippen der slagp. bruinachtig zwart; twee 

 middelste staartp. als de rug, overige grijs met een breeden zwarten band nabij 

 de uiteinden ; tippen der buitenste staartp. met witte randen ; snavel bruinachtig 

 en geelachtig; pooten roseachtig; iris rood. O Bov.d. licht grijsachtig bruin met een 

 ohjfachtige tint; voorkop lichter; staalblauwe plekken aan den vleugel als bij het 

 mannetje; randen der grootere vl.dekv. wit; keel en abdomen witachtig; borst en 

 flanken licht grijsachtig bruin ; dekv. ond. d. st. licht geelachtig, het midden echter 

 zwartachtig grijs ; onderzijde der vleugels als bij het mannetje ; staart evenzoo, 

 maar de middelste vederen bruiner van kleur. Jong. Ongeveer als het wijfje maar 

 doffer van tint. L. 15, vl. 7.5, st. 5, tars. 1.2, culm. i.i. Geogr. dist. Van af 

 Z. Mexico zuidwaarts tot de Guiana's, Brazilië, Paraguay en Peru, Lok. dist. 

 Vooral de lagere streken. 



„Kleine Grijze Dwerg- of Steenduiven, eng. Tiny Ground- 

 doves, fr. Petits Cocotzins gris, zijn nog kleiner dan de voor- 

 gaande soort en uit te maken aan haar grijs, nogal ongevlekt 

 vederkleed. 



K. G. D. staan hier bekend als Pikien Greisie Ston-doivie, 



