GYPAGUS. 



355 



Jong. Geheel zwartacbtig bruin; snavel en naakt vel aan den kop zwartachtig 

 L. 75, vl. 48, st. 24, tars. Q.r, culm. 3.4. De wijfjes zijn iets grooter. Geogr. dist. 

 (xeheel tropisch Amerika, uitgezonderd de West-Ind. eil. Lok. dist. De geheele 

 kolonie, uitgezonderd de kustzoom. 



„Koningsgieren, eng. King-Vultures or King of the Carrion- 

 crows, fr. Rois des Vautours, hebben onbevederde naakte 

 koppen en halzen van een eigenaardige kleuring. De keel en 

 achternek zijn geel, de nekzijden van af de ooren naar onder 

 toe, helder scharlakenrood ; achter het gerimpelde vel is een 

 witte vlek. De bovenkop heeft eene scharlakenroode kleur, 

 terwijl er zich tusschen de ondersnavelbasis en de oogen, dicht 

 bij de ooren, een zilver- 

 achtig blauwe plek bevindt. 

 Het gerimpelde gedeelte is 

 vuil bruin, daarachter en 

 vlak boven de witte plek 

 heeft een gedeelte van het 

 vel eene blauwe kleur, 

 overigens is het scharlaken- 

 rood. Het losse vel aan den 

 achternek ziet er uit als 

 een lange lel, gedeeltelijk 

 blauw, gedeeltelijk oranje- 

 kleurig. De snavel is zwart 

 en oranjekleurig, evenals 

 de lellen aan den voorkop, alsmede de washuid aan den boven- 

 snavel. De oogleden zijn scharlakenrood, de irides zelve 

 wit. Onder het naakte nekgedeelte is een kraag van grijze 

 vederen, terwijl de kropzak een mooie witte kleur bezit met 

 blauwe aderen. De wijfjes zijn grooter en komen talrijker voor 

 dan de mannetjes, hoewel de uitgroeisels aan hun bovenkop 

 naar verhouding kleiner schijnen. De bruinzwarte jongen hebben 

 volstrekt geen wit in hun vederkleed. Eerst na een jaar begint 

 het zich aan den buik te vertoonen, om eerst na drie jaren tot 

 volkomen wit over te gaan. Ook de kam aan den bovenkop, 

 alsmede het naakte vel aan hals enz., bezitten dan hun vol- 

 komen kleuring. 



Kop van Sarcorhaniphns papa 



