366 falconid.ï;. 



slechts enkele verschillen onderling min of moer in kleur ; ook 

 doet het vederkleed zich meermalen voor in twee phases, een 

 lichtkleurige en donkerkleurige, maar hoewel typische indivi- 

 duen opmerkelijk verschillen, bestaan er steeds een reeks van 

 tusschenvormen ; dikwijls gaat zoo'n phase gepaard aan grootere 

 afmeting. De identificatie van V. vordert dus veel kennis, 

 vooral als men in aanmerking neemt dat vele reeds met 

 broeden beginnen alvorens het volkomen kleed te dragen. 

 De jongen echter van bijna alle soorten verschillen dikwijls 

 zeer opmerkelijk in kleur van de ouden. 



„Door hunne groote oogen zien V. zeer scherp en kunnen 

 zelfs, evenals Gieren, tegen de zon in vliegen, hiertoe in staat 

 gesteld door hun ontwikkeld tweede ooglid. De meeste kunnen 

 nogal vlug loopen, andere weer springen of huppelen over 

 den grond. Hun prooi, die bijna uitsluitend van dierlijken aard 

 is, grijpen ze aan met de klauwen, verscheuren haar met 

 den snavel en slikken de stukken en brokken op, om later 

 het onverteerbare gedeelte zooals vederen enz. wederom in 

 den vorm van balletjes uit te braken. Toch worden in de 

 magen van V. dikwijls groene bladeren, zaden, vruchtjes, enz. 

 aangetroffen ; en dat op plaatsen waar overvloed van dierlijk 

 voedsel aanwezig is, hetgeen eene bepaalde voorliefde van den 

 Roofvogel voor plantaardig voedsel aanduidt. Volgens onze 

 jagers zou het geschieden tot bevordering der digestie, hoewel 

 men enkele soorten zooals de Karakara's aantreft, die bijna 

 uitsluitend van zaden en vruchtjes leven. Een gezegde in de 

 kolonie luidt: „ik ben gelijk den valk, als er niets anders te 

 halen valt, dan eet ik bladeren". 



Hoewel alle V. zoo nu en dan kuikens wegkapen en zich 

 gedurende de droge seizoenen met visch voeden, behooren 

 vele toch tot de nuttigste onzer vogels. Welke jager, land- 

 bouwer, die zijn eigen belang en dat zijner medemenschen 

 begrijpt, zal schieten op een valk die met een Crotalus, Lachesis, 

 enz. in den bek, de lucht invliegt. Inderdaad behooren 

 vogels, en vooral Roofvogels, tot de weinige natuurlijke vijan- 

 den van slangen. De balans der tropische natuur vordert dan 

 ook een overvloed van vleeschetende levensvormen, ten einde 



