VALKACHTIGEN. 367 



het immer aangroeiend aantal planteneters in bedwang te 

 houden. Toch gebeurt het meermalen dat de roofvogel voor 

 de slang moet onderdoen, vooral v^ranneer deze tot de con- 

 strictors of worgslangen behoort, zooals b.v. de Redetere 

 Corallus enz. De roofvogel vsrordt dan in de omwindingen 

 der slang verstikt. 



V. komen veel talrijker voor in de lagere dan hoogere 

 streken der kolonie en staan hier bekend als Hakka of Akka 

 V. h. engelsche „Hawk". De Caraïben noemen ze over het 

 algemeen Apakanie, de Arowakken echter Balielja ofBalielie, 

 d. w. z. Bazen of Meesters van andere levensvormen, zooals 

 slangen, vogels, enz. Zoo heeft men Dolokola-balielie of Baas 

 der Patrijzen, Odontophorus gtiianensis, Wakekwan-balielie, 

 Baas der Boschduiven Columba rufina ; de kleinere Balielie 

 worden als de kwaadaardigste beschouwd. 



Vooral wanneer gedurende het groote droge seizoen water- 

 gebrek de levensvormen en dus ook hunne vijanden naar 

 waterrijke streken heendrijft, ziet men op zwampachtige plaat- 

 sen bijna geen drogen boom waarop niet een Valk beweging- 

 loos op prooi loert, die meestal bestaat uit visschen of kruipende 

 dieren. Gewoonlijk zit het wijfje op een boom dicht in de 

 nabijheid; slechts enkele soorten leven troepsgewijze. 



Hun vlucht is snel en krachtig; soms zweven ze boven 

 hunne jachtterreinen rond, waarop, behoudens enkele uitzon- 

 deringen, geen ander van dezelfde soort geduld wordt. 



Het vleesch van V. wordt in de kolonie meermalen gegeten ; 

 vooral de vette Baboenakka, Krabboeakka, Pakroakka enz. 

 zouden eene lekkernij zijn. 



„De meeste onzer V. bouwen hunne groote nesten op takken, 

 gewoonlijk in hooge, onbeklimbare boomen, hoewel ze ook 

 meermalen gebruik maken van verlaten nesten van andere 

 vogels. Voor zoover schrijver kan oordeelen, legt het wijfje (in 

 Suriname, niet in N. -Amerika) een of 2 eieren van een over 

 het algemeen breed ovalen of rondachtigen vorm, en glansloos 

 of ten naastenbij zoo; de kleur varieert van af ongevlekt tot 

 eene donkere bevlekking, bij vele exemplaren beperkt tot het 

 spitse, niet het stompe end der schaal. 



