URUBITINGA. 



403 



Evenals bij de voorgaande soort zijn de onderzijden der teenen 

 van harde tuberkels voorzien, maar de slagpennen van den 

 eersten rang zien er naar verhouding nog korter uit. 



Z. B. staan in de kolonie bekend als Baboen- of Schapoe- 

 akka, d. w. z. Brulaap- of Schapen-roofvogel. De laatste naam 

 is naar het geluid dat ongeveer klinkt als het blaten van een 

 schaap of ook wel als het geschreeuw van een jong Bosch- 

 varken. De Arowakken noemen ze Arapaiko, de 

 Caraïben Arapatje. 



Het talrijkst treft men Z. B. aan in waterrijke 

 streken, vooral langs de zeekust. Hun voedsel 

 komt overeen met dat der voorgaande soort. 

 Volgens Schomburgck zouden ze zich ook te 

 midden der brandende savanne wagen ter ver- 

 volging der vluchtende reptielen. 



Door zijn snelle, krachtige vlucht is de Z. B. 

 in staat geruimen tijd boven zijne jachtterreinen 

 rond te zweven, hoewel hij gewoonlijk zijne 

 prooi in het dichte struikgewas beloert. Op de 

 modderbanken waagt hij zich zelden of nooit. 

 Evenals bij de voorgaande soort is zijn levens- 

 wijze zeer regelmatig en kan men hem dag aan dag op 

 dezelfde plaats terugvinden. 



B. JE. broedt terzelfder tijd en op dezelfde plaatsen als de 

 Zwart-das-buizerd ; ook het nest komt overeen, maar de eieren 

 zijn wat grooter. J/. A/m. 60 X 46 m.M. 



Poot van 



Btiieogallus 



aecguiiiociialts. 



URUBITINGA, LAF. 



U. urubitinga, Gm. = Hypomorphnus u., Cab. in Schomh, 

 Reis. = Asturina ze, Schlegal, Mus. P. B. = U. zonura. 



Ad. Geheel loodzwart, dekv. bov. d. st. wit evenals twee of drie dwarsbanden 

 over de staartp., dijen in den regel zonder witte dwarsstrepen ; dekv. ond. d. vl. 

 gewoonlijk ongevlekt ; snavel zwartachtig ; washuid geel ; pooten lichtgeel. Jong. 

 Bov.d. gevlekt met meer zwartbruin dan okergeel; ond.d. okergeel of licht geel- 

 achtig met zwartachtige strepen ; dijen met zwartachtige dwarsstrepen ; staartp. met 



