URUBITINGA. 



405 



boomen gebouwd. Het wijQe legt maar een kort ovaal, wit, 

 min of meer met bruin en purpergrijs gevlekt ei. 



U. anthracina, 'Licht. = Hypomorph7ius a., Cah.in Schomb, 

 Reis. = Asturina a., Schlegal, Mus. P. B. 



Ad. Geheel zwart met een kalkachtig waas ; dekv. bov. d. st. met smalle, witte 

 tippen; staartp. zwart, de tippen en basis wit en met een breeden witten dwars- 

 band in het midden. Jong. Bov.d. bruinachtig zwart, de vederen met min of meer 

 roestbruine randen en vlekken; kop, nek en ond.d. licht okergeel met bruinachtig 

 zwarte strepen; dijen met dwarsstrepen van dezelfde kleur; staartp. met ongeveer 

 7 zwarte en witachtige dwarsbanden. Jong ïn dons. Bijna wit aan kop en borst, 

 overgaande in grijs aan achterkop, keel, borstzijden, tibise en rug. (Mearns). L. 54, 

 vl. 35, st. 20, tars. 8.2, culm. 2.6. De wijfjes zijn grooter: vl. 38. Geogr. dist. 

 Tropisch Amerika noordwaarts tot Arizona. 



Volgens Prof. Cabanis in Schomburgck's Reisen, zou ook 

 de Mexicaansche Zwarte Buizerd, eng. Mexican Black Hawk, 

 fr. Asturine-Buse noire de Mexique, in Engelsch Guiana 

 voorkomen. 



W. Quelch betwijfelt dit echter en veronderstelt dat de vogels 

 door Cabanis geidentifieerd jonge individuen der voorgaande 

 soort zouden geweest zijn ; ook Whitely heeft de specie 

 nimmer aangetroffen en in het Museum te Georgetown zijn 

 geen exemplaren aanwezig, ') 



Denkelijk heeft de heer Q. gelijk ; in Suriname komen 

 Gewone Zwarte Buizerds even talrijk voor als in Demerara, 

 maar de noordelijke soort is tot nu toe niet door mij gezien. 



Volgens W. Mearns behooren M. Z. B. in Arizona tot de 

 trekvogels en bewonen bij voorkeur de donkere ondergroei 

 langs waterkanten. Hun geluid klinkt fluitend en geheel ver- 

 schillend van dat der andere Valken. 



U. A. broedt in Arizona gedurende Mei en Juni. Het nest 

 wordt beschreven als samengesteld uit takjes, twijgen en 

 bladeren. Maj. Bendire beschrijft een ei als ovaal van vorm. 

 dof wit van kleur, met onregelmatige bruine vlekken van 



') Timehri vol. VI, 1892, p. 157 — 158. 



