412 



FALCONID^, 



Het geval vond plaats aan de Marowyne. „Twee boschnegers 

 arbeidden niet ver van de plaats, waar een eenjarig kind voor 

 de deur eener hut rondkroop. Een Kwano, dit ziende en 

 denkelijk denkende met een Kwatta, Ateles paniscus, te doen 

 te hebben, daalde neder en droeg het kind weg. En hoewel 

 men later er in slaagde den roofvogel te dooden, had deze 

 toch reeds zijne prooi aan stukken verscheurd. Ook bij onze 

 Indianen doen verhalen of legenden de ronde omtrent monster- 

 achtige Arenden, die vroeger vrouwen en kinderen wegdroegen. 

 Dat dit nu betrekking heeft op den H. A. B. is bijna zeker, 

 hoewel het ook best mogelijk kan zijn dat de Condor soms 

 onze hooge bergstreken een bezoek brengt. 



In Brazilië, zegt Goeldi, beschouwen de Indianen den afval 

 der H. A. B. als geneesmiddel. 



T. H. broedt gedurende den kleinen drogen tijd. Het nest 

 van takken en takjes wordt in de hoogste woudreuzen gebouwd 

 en gelijkt veel op het nest van Mycteria americana. Het 

 wordt jaren achtereen gebruikt en vergroot. Onder de nestel- 

 plaatsen liggen tallooze beenderen van zoogdieren en vogels 

 overal rondgestrooid. 



Volgens Dr. Oswald legt het wijfje 4 of 5 eieren, waarvan 

 nooit meer dan twee uitbroeden ; de schalen zijn wit, maar 

 gevlekt en overtogen met geelachtig bruin ; de grootte zou 

 overeenkomen met een gewoon hoenderei, maar de zwaarte 

 meer bedragen. 



Evenals Maj. Bendire geloof ik, dat het bovenstaande op 

 eene vergissing berust. Waarom toch zou de allergrootste 

 onzer roofvogels zulke abnormaal kleine eieren leggen? En 

 waarom zou een legsel 4 of 5 eieren bevatten, terwijl al onze 

 andere roofvogels slechts een ei en zelden twee eieren leggen ? 



Volgens onze Indianen en andere woudloopers ziet men in 

 de nesten der H. A. B. nimmer meer dan een of twee jongen. 



