ROSTHRAMUS. 423 



Staart in het water, vergezeld van een eigenaardig gillend 

 geluid, om, opgeschrikt, heen en weder te vliegen, maar zich 

 niet te verwijderen. 



„Gelijk te voren aangehaald, staan M. in Suriname bekend 

 Pakro-akka ; men heeft gestreepte, grijze, zwarte, omdat jonge 

 individuen geheel van ouden verschillen en zelfs eene andere 

 soort schijnen. 



Het woord „pakro" beteekent „mossel" en duidt het hoofd- 

 voedsel der M. aan, niet alleen hier, maar ook zoover het 

 gebied der Pakro-akkas zich uitstrekt. Ze vergaren die mos- 

 selen, vooral Avipiillaria glauca, meermalen door onder water 

 te duiken, gewoonlijk echter, evenals de Arami, op afgebrande 

 zwampen, overstroomde, ondiepe savannes enz. Daar ziet men 

 dikwijls dag aan dag, weken achtereen een M. op eene 

 bepaalde plaats, bv. een boomstronk zitten, waar omheen de 

 schalen der gedoode mosselen zich gaandeweg ophoopen. En 

 die schalen zijn onbeschadigd, want ten einde er de mossel 

 uit te trekken, houdt de Pakro-akka de schaal met de klauwen 

 vast en steekt dan zijn spitsen snavel naar binnen, hoewel de 

 Kraukrau met zijn stompen snavel dit ook doet. 



Raakt het voedsel op eene plaats op, dan trekken M. naar 

 elders. Dit is dan ook de reden waarom deze roofvogels gedu- 

 rende het droge seizoen talrijker in de lagere streken voorkomen. 



In den regel zijn M. altijd zeer vet. Het vleesch wordt 

 zoowel hier als in Demerara en Cayenne gegeten en zou 

 goed smaken. 



R. S. broedt in de Everglades van Florida en ook in 

 Suriname, gedurende Maart. Het schotelvormige, ongeveer 

 30 C.M. in doorsnede en 8 c.M. in diepte metende nest van 

 takjes, twijgen, gras enz., wordt nogal laag bij den grond 

 gebouwd. De i, 2 of zelden 3 eieren varieeren van af licht 

 glanzend ovaal tot elliptisch, donker bevlekt, besmeerd en 

 ©vertogen met bruin van verschillende tinten op een lichten, 

 dikwijls blauwachtig witten ondergrond. Af. A/m. 45 X 3Ö-5 m.M. 



