ASIO. 4_^g 



boven gelijk aan of langer dan de koorde v. d, culmen ; de 

 ooropeningen zijn zeer groot, nemen bijna de geheele hoogte 

 van den schedel in beslag, maar zien er aan beide zijden van 

 den kop assymetrisch, d. w. z. niet verschillend uit. Lange, 

 staande, op hoorns gelijkende vederen versieren de zijden van 

 den bovenkop. 



Species. 

 ASIO, BRISS. 



A. accipitrinus, Pall, = La Choiceffe, Buf. = Otus 

 brachyotus, Schlegal, Mus. P. B. 



Ad. Uitstekende hoorns aan den zijkop nogal kort; kleur over het algemeen 

 varieerend van af helder taanachtig okergeel tot geelachtig wit en met duidelijke 

 donkerbruine strepen, die er onder aan den buik smaller uitzien en gaandeweg 

 verdwijnen aan de pooten en dekv. ond. d. st. ; vleugels gevarieerd met zwart- 

 achtige, grijsbruine en okergele tinten; slagp. met groote, dikwijls ineenvloeiende 

 okergele vlekken ; staart okergeel of geelachtig (buitenste rectrices lichter van tint) 

 met ongeveer 5 zwartachtig grijsbruine banden ; aangezicht om de oogen zwart- 

 achtig; wenkbrauwen witachtig; iris geel. Jong. Bov.d. donker sepiabruin met 

 breede okergele tippen aan de vederen; aangezicht bruinachtig zwart; ond.d. onge- 

 vlekt licht geelachtig met een grijze tint aan de borst enz. Jong in doits. Geel- 

 achtig, de pluimen dof bruin met okergele of geelachtige witte tippen; slagp. mei 

 okergele vlekken; al de pluimen om de oogen en aan de kopzijden donkerbruin; 

 frontpluimen geelachtig. L. 35, vl. 31, st. 16,3, tars. 4.4. De wijfjes zijn iets 

 grooter: vl. 32. Geogr. dist. Koude, gematigde en tropische streken over de 

 geheele aarde, uitgezonderd West-Afrika en Australië, maar wel in de Sandwich- 

 eil. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



„Kortoor-Uilen of Wouduilen, eng, Short-eared Ovvls, heb- 

 ben dezelfde zeer groote ooropeningen, met dons bedekte 

 tarsi en teenen, maar minder lange vederen aan de zijden 

 van den bovenkop dan de volgende soort. 



K.-U. behooren tot de enkele species, die zonder noemens- 

 waardig verschil in vederkleed bijna over de geheele vv^ereld 

 worden aangetroffen. In het noorden van hun gebied worden 

 ze tot de trekvogels gerekend, die tegen den winter in vluchten 

 van dikwijls 200 individuen het noorden van Amerika verlaten. 



29 



