460 



BUBONID^. 



molokodie of Kcrepoenoema, de Caraïben Moeloekoeja. 

 B. U. behooren tot de minst schuwe onzer Nachtroofvogels, 



en worden overal in het 

 woud, maar vooral in 

 de lagere zwampachtige 

 streken, dikwijls zelfs in 

 de stad Paramaribo aan- 

 getroffen. Den dag bren- 

 gen ze door in dicht 

 gebladerde boomen enz., 

 hoewel men een een- 

 zaam individu meer- 

 malen ook bij dag kan 

 waarnemen, denkelijk 

 door vogeltjes of slangen 

 uit zijn schuilhoek ver- 

 jaagd. Hun voedsel be- 

 staat uit muizen, vogel- 

 tjes, reptielen en insecten. Hun vlucht geschiedt minder onhoor- 

 baar dan die der meeste andere Uilen. Hun geluid klinkt als 

 een snel herhaald, hokkend „ boekoe-boekoe-boekoe ". 



.S. B. broedt gedurende het droge seizoen. Het nest 

 wordt tusschen de bladeren van orchideeën gebouwd. Het 

 wijfje legt 2 min of meer glanslooze, rondachtige, witte eieren. 

 M. A/m. 36 X 31 m-M. 



De exemplaren varieeren niet veel. 



Scops braiili'ensis, vader en kinderen. 



S. roraimae, Salv. 



S. atricapilla, Temm 



S. usta, Scl. 



S. guatamelae, Sharpe. 



N.B. De \\er bovenstaande soorten of liever variëteiten zijn reeds uit de Guiana's 

 bekend. Toch is het onnoodig de karaktertrekken van elk afzonderlijk te beschrijven. 



Bij al deze gevlekte vogels, behalve het feit dat het vederkleed zich in een donkere 

 en lichtkleurige phase voordoet, ligt het afscheiden van subspecies geheel aan het ver- 



