PAPEGAAIEN. 469 



bevederd uitziet. De bovensnavel is niet onbeweeglijk aan den 

 schedel vast, doch van spieren voorzien en kan op en neder 

 bewogen worden. De ondersnavel ziet er bol en rond uit. De 

 tong is dik, vleezig en lijkt op leder. De in den regel kleine 

 oogen zijn ter zijde van den kop en dikwijls door een onbe- 

 vederde plek omringd. Het gezicht van P. is dan ook weinig 

 ontwikkeld. De vleugels zijn in den regel middelbaar lang, 

 nogal spits met dikwijls ingesneden enden aan de binnen- of 

 buitenvlag der eerste slagpennen. De staart, bestaande uit 12 

 vederen, varieert vanaf kort en vierkant tot uiterst lang en 

 spits; de dikke pooten zijn kort, de tarsi dikwijls korter dan 

 de langste teen, en met kleine, ruwe schildjes bedekt, terwijl 

 de lange, dikke teenen, waaraan evenwel scherpe klauwen 

 ontbreken, permanent twee naar voren en twee naar achter 

 zijn gekeerd. 



Verder hebben de meeste onzer P. geen of bepluimde olie- 

 klieren, een dik, stevig vel en gedurende sommige seizoenen 

 een zelden dikke vetlaag tusschen vel en vleesch. De vederen, 

 waaraan achterschachten ontbreken, zijn aan de uiteinden vol- 

 strekt niet donzig, staan ook niet heel dicht op elkander, 

 terwijl de stijve baardjes er aan elkander gekleefd uitzien; de 

 buik is bevederd. Elke veder bedekt, vooral aan de onder- 

 deden, een bepaald gedeelte van het. lichaam en als men dan 

 ook eenige vederen uitrukt, ontstaat er dadelijk een opening 

 in het vederkleed. Aan den hals is het vel nogal elastisch, 

 hetgeen de inslikking van harde brokken voedsel mogelijk maakt. 



In den regel zijn bij onze P. beide seksen min of meer 

 hetzelfde gekleurd en van gelijke afmeting, hoewel bij enkele 

 species de wijfjes wat grooter schijnen. Jonge verschillen 

 eenigszins van oude. Maar alle behooren tot onze fraaiste 

 vogels, die in hun vederkleed meermalen alle kleuren van den 

 regenboog vertoonen. Toch zijn die kleuren, hoewel helder, 

 dikwijls zeer protectief, b.v. een groene papegaai tusschen groene 

 bladeren. Over de vederen ontbreekt de olielaag ten naastenbij 

 geheel. Toch bezitten vele species een fraaien glans, die echter 

 bij geprepareerde huiden niet verdwijnt. 



Onze P. zijn goede vliegers, maar plaatsen onder het loopen 



