486 



PSITTACID^. 



de voorgaande soort. Evenzoo treft men ze talrijker aan in 

 het binnenland dan langs de kust. 



Onder het voeden bij dag, verspreiden de K. E. zich overal, 

 doch tegen den namiddag vereenigen de paren zich tot vluch- 

 ten, die met veel lawaai over de boomtoppen heentrekken. 



A. H. nestelt in holle boomen of de holen in houtluizen- 

 nesten. De eieren zijn mij onbekend, maar het aantal jongen 

 in een nest bedraagt 3 of 4. 



Oates beschrijft de eieren als wit van kleur. Afin. ongeveer 

 27 X 22 m.M. 



CONURUS, KUHL. 

 C. haemorrhous, Spix. 



Ad. Groen; voorkop en middenkop blamvachtig ; kaken groen; borst dikwijls 

 blauwachtig getint; grootere dekv. ond. d. vl. zwartachtig olijfgroen ; slagp. groen, 

 binnenvlag olijfgroen, van onder goudachtig olijfgroen, maar de tippen en buitenvlag 

 min of meer zwartachtig; staartp. groen, olijfgroen van onder, de basis v. d. 

 binnenvlag der uiterste vederen van boven bruinrood, van onder goudachtig rood ; 

 snavel witachtig vleeschrood; pooten witachtig vleeschrood; oogomtrek witachtig; 

 iris en oogleden oranjegeel. Jong. Zonder blauwe tint aan den kop. L. 33, vl. 18, 

 st. 15, tars. 1.5, culm. 2.9. Geogr. dist. Brazilië tot Venezuela. 



„De Blauwkop-Maïsparkieten, eng. Blue-fronted Perroquets, 

 fr. Perroquets a téte bleue, behooren tot onze zeldzaamste 

 soorten. In Venezuela en Brazilië daarentegen komen ze tal- 

 rijker voor. 



Levenswijze, enz. als de gewone Maïsparkieten. 



C. stolstitialis, L. = id., Cah. in ScJwinh. Reis. = id., 

 Schlegal, lilus. P. B. = PemicJie jaune de Cayenne, Dauh. 

 = Giiarouba on Pcrrnclie jaune, Bnff. 



Ad. Geel met een oranjeroode tint aan voorkop, zijkop, onderborst, abdomen, 

 onderrug, stuit en enkele malen ook aan nek, keel, rug en borst of wel over het 

 geheele gele vederkleed ; dekv. ond. d. st. groen met een gele tint; kleinere vl. dekv. 

 en dekv. ond. d. vl. geel; grootere vl.dekv. groen met onregelmatige gele tippen : 



