CONURUS. 489 



st. II, tars. 1.2, culm. 1.7. Geogr. dist. Venezuela, de Guiana's en Brazilië. 

 Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



„Exemplaren van den Gewonen Maïsparkiet, eng. Little 

 Perroquets or Brown-throated Parrakiets, fr. Perruches a gorge 

 jaunatre, werden in Engeland geïdentifieerd als (Eruginosus. 

 Toch verschillen ze min of meer van de bovengaande beschrij- 

 ving door een dikwijls geel getinten voorkop. Mannetjes en 

 wijfjes zijn ook doorgaans van elkander te onderscheiden wijl 

 de oogomtrek bij laatstgenoemde veel minder helder en meer 

 bruinachtig van tint is. Het schijnt tevens, dat de wijfjes 

 langer tijd noodig hebben ten einde het volkomen vederkleed 

 te verkrijgen. 



Bij alle Comtri zijn de neusgaten niet door vederen bedekt. 

 De snavel is niet zijdelings samengedrukt, maar aan de zijden 

 nogal gezwollen, terwijl de staart er altijd lang en spits uitziet. 



G. M. staan in de kolonie bekend als Karoe-prakiekie, 

 d. w. z. Maïs- of Koorn-parkieten, bij de Arowakken als 

 Hiebiebieroe en bij de Caraïben als Kresekoe. Zij worden 

 vooral op de begroeide zwampachtige plaatsen tot aan de 

 zeekust talrijk aangetroffen, gewoonlijk in kleine vluchten van 

 zelden meer dan 20 individuen, die onder een aanhoudend 

 luid „krie krie krie" met snelle, krachtige, rechte vlucht van 

 boom tot boom of hoog in de lucht voorbijtrekken. Maar onder 

 het voeden daarentegen zijn alle zeer stil en laten slechts van 

 tijd tot tijd een zacht, tevreden „kre-kre" hooren. 



Loopen doen de G. M. op dezelfde eigenaardige wijze als 

 de gewone Papegaaien. Bij elke paar stappen wordt de kop 

 evenwel met een lichten schok vooruit geworpen, vergezeld 

 van een zacht „kre-kre" ; tevens trachten ze met den snavel 

 een houvast op den grond te krijgen. Hun voedsel bestaat 

 uit zaden, vruchtjes, bloesems enz. Maar voor jong maïs 

 koesteren Koornparkieten eene bepaalde voorliefde. De maag 

 van bijna alle door mij onderzochte, in den omtrek van Para- 

 maribo geschoten individuen, bevatte jong koorn. Rijpe, harde 

 korrels worden echter niet versmaad, doch alleen het zachte 

 witte gedeelte, terwijl het harde gele gedeelte wel in stukken 

 gekraakt, maar niet opgeslokt wordt. Koornparkieten richten 



