g PSITTACIDiE. 



„Hun geluid is zeer karakteristiek en dadelijk van dat der 

 andere Parkieten te onderscheiden ; het klinkt ongeveer als 



een snel „griegrie .... griegrie griegrie" en wordt zoowel 



in de vlucht als op boomen ten beste gegeven. Ook onder 

 het voeden laten deze vogeltjes van tijd tot tijd een luid 

 „griegrie" hooren, maar onder het paren zijn de geluiden zeer 

 gevarieerd. Dikwijls krijgen mannetje en wijfje ruzie, kijven 

 dan zeer luidruchtig en verwijderen zich van elkander om 

 echter spoedig weder met liefkozen te beginnen of als Duiven 

 te trekkebekken. 



Soms zitten Okerparkieten op een tak en bewegen hunne 

 koppen op eigenaardige wijze; voor een toeschouwer schijnt 

 het alsof de kop snel om den romp gedraaid wordt. Mannetje 

 en wijfje zijn zeer aan elkander gehecht en de een overleeft 

 meermalen den dood van den ander slechts enkele dagen. 

 Toch zijn de mannetjes zeer vechtlustig, vooral gedurende den 

 paartijd. Maar voor zoover ik heb kunnen nagaan, komt bij 

 onze Okerparkieten geen bigamie voor. 



„Het voedsel van E. P. bestaat uit bloesems en zaden, vooral 

 koenami en okerzaden, gelijk ook de naam „okerparkiet" aan- 

 duidt. In de maïsvelden dalen ze wel af, doch niet om er te 

 rooven. Hun vlucht geschiedt snel, doch het loopen en klimmen 

 gaat moeiclijker. 



In de kolonie worden Okerparkieten bijna algemeen als 

 kamervogels gehouden. Men kan wel vijftig individuen in een 

 kooi plaatsen zonder dat er twist ontstaat, hoewel allen zich 

 onmiddellijk tot paren afscheiden. Gewoonlijk is er gebrek aan 

 wijfjes, maar voor zoover ik kan oordeelen, zijn de paarlooze 

 mannetjes niet de allerzwaksten. 



Kijkt men des avonds in een kooi vol slapende Parkietjes, 

 dan zitten de paren afzonderlijk, mannetje en wijfje dicht tegen 

 elkander gedrongen, maar de overgebleven mannetjes dikwijls 

 in een rij naast elkander. 



Okerparkieten worden met lijmstokjes, d. zijn takjes, be- 

 smeerd met het sap van den Broodboom, gevangen. Teneinde 

 het sap te verkrijgen, maakt men insnijdingen in den stam en 

 verzamelt na een uur, de gestolde witte melk, niet het waterige 



