1 



PSITTACULA. 499 



gedeelte. Sommige vogelaars koken het sap met een weinig 

 lemmetjeszuur of kaarsvet, andere weer kauwen het, maar de 

 meesten gebruiken het onvermengd, hetgeen de beste methode 

 is. Het sap bederft spoedig, m. a. w. het krijgt „anansietetee", 

 d. w. z. dat het bijna niet meer kleeft, maar als spinrag kan 

 uitgerekt worden; toch kan het verscheidene dagen in water 

 goed blijven. 



Het gestolde taaie sap, dat een grijsachtige kleur bezit, 

 wordt om een takje gesmeerd, hetgeen nogal ondervinding 

 vereischt, daar het succes van de jacht er geheel van afhangt. 



Die lijmstokjes heeten Tara-tiekie 

 d. w. z. Teer-stokken, de lijm zelf 

 Bridde-bon-milkie d. w. z. Brood- 

 boom-melk. Ook van andere soorten 

 boomsappen wordt soms gebruik ge- 

 maakt, maar slechts als uitzondering. 

 Vogellijm uit Europa ingevoerd, kan 

 niet bij de jacht op Okerparkieten 

 gebruikt worden, omdat het niet taai 

 genoeg is. 



Om Okerparkieten te vangen wordt een kleine kooi met 

 een lokker erin in een veld geplaatst, terwijl de tara-tiekies 

 aan alle kanten der kooi bevestigd zijn. 



De lokker laat een luid griegrie-griegrie hooren, spoedig 

 beantwoord door andere Okerparkieten, die dan nieuwsgierig 

 naderen om weldra te ondervinden, dat berouw te laat komt. 

 De gevangen Parkieten, die nogal vinnig bijten, worden in 

 een groote kooi geplaatst of gewoonweg onder den jas of in 

 den zak van den vogelaar. Zeer eigenaardig schijnen ze van 

 het eerste oogenbhk af, al tam, zitten stil en vliegen zelden 

 of nooit tegen de traliën der kooi, hoewel aan het hout ervan 

 knagende. 



In de stad gelden E. P. voor ongeveer een of anderhalven 

 gulden per paar. Geheele kooien vol worden dikwijls naar 

 onze zuster-kolonie Demerara overgevoerd, waar deze vogeltjes 

 veel zeldzamer voorkomen. 



„Goed verzorgd, leven Okerparkieten in gevangen staat 



Kop van Psitfacnla giiianeiisis. 



