500 



PSITTACID^. 



nogal lang. Wij hadden eens een mannetje vier jaren lang in 

 een kleine kooi. Hij was zeer tam, leerde spoedig van de te 

 voren aangehaalde Koornparkieten het fluiten en kon zelfs het 

 geluid van een kus, gevolgd door „hê hê" duidelijk nabootsen. 

 Mij is tevens verteld, dat iemand een Okerparkiet bezat, die 

 een gedeelte van het „Wien Neerland's bloed" kon fluiten, 

 hetgeen ik niet betwijfel. 



In gev^angen staat telen E. P. meermalen voort, maar hun 

 instinct schijnt dan verbasterd. Soms leggen ze de eieren op 

 den bodem der kooi. Plaatst men evenwel een stuk bamboes 

 of hol voorwerp in de kooi, dan worden de eieren in de holte 

 gelegd, doch zelden uitgebroed. Gebeurt dit, dan eten de ouden 

 dikwijls de jongen op. Slechts enkele gevallen zijn mij bekend, 

 waarbij Okerparkieten in gevangenschap hunne jongen groot 

 brachten. 



Een persoon had eens een paar Okerparkieten, dat broedsch 

 werd en binnen eene week al hun 28 kameraden, die in dezelfde 

 kooi waren dood beten ; dit paar legde toen eieren, die evenwel 

 nimmer werden uitgebroed. 



Vooral gedurende den paartijd sterven de meeste gevangen 

 Okerparkieten; zij krijgen nl. kramp aan de pooten, hoewel 

 het koude weder in December misschien hiervan de reden kan 

 zijn. Naar koudere streken overgevoerd leven E. P. dan ook niet 

 lang, maar sterven in vele gevallen reeds gedurende de zeereis. 



P. G. broedt omstreeks de droge seizoenen, vooral tegen het 

 einde van het groote droge seizoen. Als nestelplaatsen worden 

 de holen in houtluizennesten, verlaten spechtenholen of holen 

 in rottend bamboes enz. gebruikt. 



Het wijfje legt 3 tot 5 rondachtige witte, ten naastenbij 

 glanslooze eieren. J/ Afni. 18.5 X H rn.M. 



De exemplaren varieeren niet veel. Beide seksen broeden 

 en zitten meermalen naast elkander in de nestelholte. De kuikens, 

 die naakt, blind en hulpeloos geboren worden, krijgen eerst 

 dons en dan vederen. Zij groeien naar verhouding sneller dan 

 de andere Parkieten, maar verlaten de nestelplaats eerst in 

 volwassen staat, om zich dan met andere van hun soort tot 

 vluchten te vereenigen. 



