-lO PSITTACID^. 



De exemplaren varieeren uitermate in afmeting en vorm, 

 doch hebben doorgaans dikke schalen en gele dooiers. Wind- 

 eieren komen meermalen voor. Inderdaad vindt men dikwijls 

 in de nestelholtcn te zamen met de jongen, ook een of twee 

 kiemlooze eieren. 



Beide seksen broeden, voeden elkander of zitten naast elkander 

 in de nestelholte. Naar jagers beweren zouden meermalen twee 

 wijfjes in een nestelholte samen broeden. 



De broedtijd zou drie weken duren. De naakt, blind en 

 hulpeloos geboren kuikens zien er allerleelijkst uit met hunne 

 groote koppen, die gedurende den eersten tijd terzijde in het 

 nest liggen ; hun lichaam wordt eerst met dons en dan met 

 vederen bedekt, die reeds van den beginne af min of meer 

 de kleur der volkomenheid vertoonen. 



De ouden voeden de jongen door braking, evenals Duiven. 

 Tevens laten de jongen een hokkend „kekkem-kekkem" hooren 

 en zelfs in gevangen staat tot volkomenheid opgegroeide indi- 

 viduen doen dit meermalen. 



Tegen April zijn de jong'en tamelijk opgegroeid of gedeel- 

 telijk met vederen bedekt, doch verlaten de nestelholte eerst 

 in bijna volkomen staat. Gedurende dezen tijd begint ook de 

 groote papegaaientrek. Bij tallooze paren trekken de G. P. dan, 

 op stippen gelijkende hoog in de lucht, voorbij. Naar mijne 

 schatting moet het aantal trekkende vogels wel tienduizenden 

 bedragen en alle G. P. der kolonie omvatten. Voor zoover het 

 oog reikt, vliegen Papeg'aaien voorbij, mannetje en wijfje dicht 

 naast elkander, maar elk paar afzonderlijk. Dit gaat tevens 

 vergezeld van allerlei, van den grond af hoorbare geluiden. 

 Ook op andere tijden, vooral tegen het groote droge seizoen, 

 trekken G. P. soms in vluchten voorbij. 



Omstreeks April begint de papegaaijager van beroep zich 

 gereed te maken ten einde de zeekust te bezoeken. Als werk- 

 tuigen neemt hij een bijl, een houwer en een koeroekoeroe 

 (draagmand) mede. Hij loopt door de mangrove bosschen tot 

 aan de terreinen, waar hoogere boomen groeien, waarvan velen 

 half verrot en hol zijn. Maar van Papegaaien valt g-een spoor 

 te merken, uitgezonderd enkele eenzame individuen in de verte. . 



