AMAZONA. 



511 



De jager legt zich echter stil neder onder een hoop takken 

 en bladeren en wacht met open oog en oor, dikwijls uren lang, 

 want de G. P., in tegenstelling met de Raafparkieten, voeden 

 hunne jongen slechts drie keeren per dag, des morgens, tegen 

 den middag- en bij zonsondergang. 



„Dan klinkt een geluid zoo zacht, dat een ongeoefende het 

 niet zou gehoord hebben. Met snelle vlucht daalt een Papegaai 

 neder en verdwijnt in een hollen boom, vSpoedig daarop wordt 

 het hokkend „kekkem, kekkem" der jongen gehoord. Bemerkt 

 de Papegaai den jager dan daalt hij niet neder, maar laat 

 liever de jongen verhongeren of zoekt, meermalen zich achter 

 den stam of de takken verschuilende, ongemerkt al klimmende, 

 de nestelholte te bereiken. De jager wacht tot de oude vogel 

 zich weder verwijderd heeft en hakt dan den boom om. 



Algemeen wordt beweerd, dat de moederpapegaai, den roof 

 harer jongen opmerkende, dikwijls terugkeert, in de nestelholte 

 afdaalt en haar kroost dood bijt, liever dan het in gevangen- 

 schap te laten. 



De jongen, die er dikwijls nog geheel naakt uitzien, worden 

 door den jager in de koeroekoeroe gezet. 



Soms is de nestelplaats zoo laag bij den grond, dat men er 

 met de hand bij kan komen. Meermalen ook wordt er onder 

 den boomstam een gat gehakt en daarin een stok gestoken ; 

 de papegaaitjes rollen dan naar omlaag. 



In de stad worden de jonge G. P. rondgevent, naakte 

 individuen tegen f 1.50 en gedeeltelijk bevederden k f 2 tot 

 y 2.50, al naar gelang der grootte. Men voedt ze met in water 

 geweekt brood, rijpe bananen enz. 



Bij het uitzoeken van een goede Papegaai gaat de kooper 

 ter zijde staan en maakt dan eenig geraas. Keert de jonge 

 Papegaai zich om, dan zal hij later leeren praten. Zoo niet, dan 

 is hij doof; zijn oorvlies is nl. door den val van den boom 

 gescheurd. Hij leert dan nimmer praten, doch is bij lange na 

 niet stom. Ook tegen een Papegaai met witte tong moet men 

 waken, terwijl volgens het volksgeloof men geen schaar bij 

 het afknippen der vleugels mag gebruiken; men moet de 

 vederen uitrukken of afbijten. 



