5 I 6 PSITTACIDiE. 



PIONUS, WAGL. 



P. menstruus, L. = Pcrroqiicl a trtc bleue de la Giiianc. 

 Daitb. = Papcgai a tctc et gorge bleue, BufJ. = Psittacus 

 ■menstruus, Cab. in ScJiornb. Reis. = Aniazona mensfrua, 

 Sc/ilegal, Mus. P. B. 



Ad. Groen, vl.dekv. min of meer goudachlig olijfbruin; koj) en nek helder 

 blauw ; een plek aan de ooren zwart ; basis der keelvederen roserood ; vederen aan 

 de bovenborst groen, min of meer olijf bruin getint en met blauwe randen; dekv. 

 ond. d. st. rozezood met groene tippen, min of meer blauwachtig; grootere dekv. 

 ond. d. vl. en binnenvlag der slagp. van onder grasgroen; rand v. d. buitenvlag 

 van de eerste slagpen groenachtig blauw; middelste staartp. groen, buitenvlag der 

 buitenste helder blaixw of blauw aan de tijipen en groen aan de basis en met de 

 binnenvlag groen aan den tip en rood aan de basis; snavel zwartachtig met een 

 duidelijke roode plek aan de basis v. d. bovensnavel ; washuid grijsachtig; pooten 

 zwartachtig grijs; iris bruin. Jong. Doffer van tint; kop, nek en bovenborst groener, 

 en de vederen met minder duidelijke blauwe randen ; voorkop min of meer roze- 

 achtig. L. 28, vl. 18.5, st. 7.5, tars. 1.5, culm. 2.6. Geogr. dist. Van af Costa- 

 Rica tot Columbia, Venezuela, Trinidad, de Guiana's, het dalgebied der Amazone, 

 Ecuador, Peru en Bolivia. Lok. dist. Bijna overal. 



„Blauwkop-Papegaaien, eng. Bleu-headed Parrots, fr. Perro- 

 quets a tête bleue, hebben evenals de volgende soort, onbe- 

 vederde oogkringen, roode onderstaarten en blauwe koppen, 

 maar geen bruine onderdeelen. 



In de kolonie staan B. P. bekend als Margerietje, bij de 

 Arowakken als Baliesie, bij de Caraïben als Koeliesierie, en 

 bij de Warrau's als Tomana. 



Vooral gedurende de droge seizoenen treft men B. P, talrijk 

 aan in de intermangrove en hoogere alluviale terreinen. En 

 dat over het algemeen bij paren of troepjes, zelden in groote 

 vluchten. Hun voedsel bestaat meer uit zachte vruchten dan 

 wel noten en zaden. Meermalen dalen ze op de vruchtboomen 

 af en versmaden ook jong maïs niet, doch bezoeken de koorn- 

 velden slechts zelden. 



Hun geluid klinkt als een luid „krie-kre-krie-krie". Vooral 

 des morgens of tegen zonsondergang doen de B. P. zich het 

 luidruchtigst voor, hoewel ze onder het voeden slechts enkele 

 «•eluiden laten hooren. 



