-20 j'sittacid.t:. 



„Bij de Z. is de snavel kort en zwak, maar de staart nogal 

 ontwikkeld. In de kolonie staan ze, denkelijk om hun bont 

 uiterlijk, bekend als Fransmadam d. w. z. Fransche madame, 

 bij de Arowakken als Hia-hia, bij de Caraïben als Manakapoeja, 

 en bij de Warrau's als Paratakia. 



„Vooral gedurende de droge seizoenen treft men Z. nogal 

 talrijk aan in de lagere streken. En dat gewoonlijk in kleine 

 vluchten van zelden^ meer dan 20, doorgaans jonge individuen 

 met korte achternckvederen. Alleen oude vogels in het volkomen 

 vederkleed vliegen paarsgewijs. Alle houden zich ook meestal 

 op in nogal lage boom en en vliegen niet zoo hoog als de 

 andere Papegaaien. 



Plun voedsel bestaat meer uit zachte vruchten en bloesems, 

 dan wel zaden of noten. 



Hun geluid klinkt ongeveer als een luid, langgerekt „hieja- 

 hieja". Vooral bij het opvliegen en in de vlucht laten ze zich 

 herhaaldelijk hooren. 



Als een ras, zijn de Z. onderhevig aan de aanvallen van 

 den Hia-hia-balielie reeds te voren onder Roofvogels vermeld. 



In Paramaribo worden Z. meermalen te koop aangeboden 

 tegen den prijs van f ^ k / ^. IMeestal zijn het vleugellam 

 geschoten individuen. Jongen uit het nest genomen, ziet men 

 zelden of nooit, hoewel ze in gevangen staat nogal lang leven, 

 maar moeielijk leeren praten. 



D. A. broedt omstreeks den kleinen drogen tijd in holle 

 boomcn. De eieren zijn mij onbekend, doch het aantal jongen 

 in een nestelholte bedraagt 3 of 4. 



PIONOPSITTACUS, BP. 



F. caica, Lath. = Pemiche a tctc iwire de Caycnne, 

 Daub. = Caica, Bit ff. =1 Psittacns pileatus, Cah. in Schovib. 

 Reis. = Ai>iazona histrio, Scldegal Mus. P. B. 



Ad. Groen, ond.d. lichter maar helderder van tint; dekv. ond. d. st. geelachtii^ 

 groen; kop zwart; achternckvederen taanachtig met bruine randen, als schubbetjes 



