PIONOPSITTACUS. ^21 



uitziende; keel en bovenborst olijf bruin; huimpje en dekv. der eerste slagp. blauw 

 met groene randen aan de buitenvlag; slagp. v. d. isten rang zwart met groene 

 randen aan de buitenvlag, uitgezonderd de eerste slagpen ; dekv. ond. d. vl. groen, 

 de grootere en binnenvlag der slagp. van onder machalite-groen ; staartp. groen, de 

 tippen van boven blauw maar van onder groen ; binnenvlag, uitgezonderd de tippen 

 der uiterste staartp. geel; snavel licht hoornkleurig, washuid donkerder; pooten 

 zwartachtig ; iris roodbruin. Jong. Pileum groen; kaken olijf groen; een band om 

 den nek olijf bruin; geen donkere randen aan de achternekvederen. L. 22.5, vl. 14.5, 

 st. 7, tars. 1.2, culm. 1.9. Geogr. dist. De Guiana's en Boven-Amazone. Lok. 

 dist. Zeer zeldzaam in de kuststreken. 



Bij den Zwartkop-Papegaai, eng. Black-headed-Parrot, fr. 

 Perruche a tête noire, is de ondersnavel evenals bij de volgende 



soort, langer dan hoog. De staart- 

 pennen zijn nogal spits met blauwe 

 tippen. 



In de lagere streken der kolonie 

 komen Z. P. zeer zeldzaam voor, 

 talrijker daarentegen in de binnen- 

 landen, waar ze bekend staan bij 

 de Indianen als Caica, omdat hun 



geluid zoo zou klinken. Hun levens- 

 Kop van Pioiiüpsittacus caica. .• 1 -i. • j_ i ttt-^i -i 



Wijze verschilt niet van de Witbuik- 

 Papegaaien en leven ze evenzoo in kleine vluchten of paren. 

 Over hun voortteling is mij niets bekend. 



F. barrabandi, Kuhl. = Amazona b., Sclilcgal, Mus. P. B. 



„In de collectie van het Br. Museum bevindt zich een 

 exemplaar van Barrand's Papegaai, dat door vSchomburgck in 

 Guiana zou gecollecteerd zijn. 



Evenals Gr. v. Salvadori geloof ik dat dit op eene vergissing' 

 berust. Ik heb de soort hier nimmer gezien en ook in het 

 museum te Leiden zijn er geen exemplaren uit Suriname bekend. 



