552 



P1CID.2E. 



K(ip van CrotoinorpJi lis fliifiis 



en scherpe culmcnlijn; de neusgaten zijn rondachtig. De gele 

 kleur \^an het vederkleed varieert uitermate van af, na den 

 ruitijd (September, October) helder kanariegeel tot licht geel- 

 achtig of vuil zwavelgeel, doch bijna altijd zijn de buikvederen 



bevuild door het wrij- 

 ven tegen de boom- 

 stammen. De kuifve- 

 deren zijn lang en 

 nogal breed. 



G. S. worden door- 

 gaans bij paren, voor- 

 al in de lagere, 

 zwampachtige wouden 

 aangetroffen. Hun 

 voedsel vergaren ze, 

 evenals de andere 

 Spechten, door tegen de boomstammen op te klimmen. A^ooral 

 op zekere soort insecten z.g. fio-fios, die een zeer dikwijls ondra- 

 gelijken stank verspreiden zijn G. S. uiterst belust. Hun veder- 

 kleed, vleesch enz. is dan ook geheel met de geur doortrokken. 

 Eri dat niet in bepaalde streken, doch overal, over de geheele 

 kolonie. 



Ook andere Spechten, vooral Cc leus, CercJineipicus enz. 

 voeden zich met deze stinkende insekten, maar toch niet zoo 

 uitsluitend als de G. S. 



C. F. broedt vooral gedurende het kleine droge seizoen in 

 holen in boomstammen, palmen enz. Het wijfje zou 2 of 3 

 witte eieren leggen. 



In de kolonie staan G. S. bekend als Geel-Timmerman 

 d. w. z. Gele spechten, bij de Arowakken als Hoedoedie- 

 keretia en bij de Caraïben als Witmalagasie of Alasai. 



