l 



558 



PICID^. 



tot achternelv zwart met kleine ronde witte vlekjes; vleugels als de rug, de vederen 

 met licht geelachtig witte zoomen ; staart zwart, de middelste twee vederen wit 

 aan eene zijde v. d. vlag; onderdeden witachtig, de vederen met zwartachtige 

 randen en er als schubbetjes uitziende, buik en onderllanken ongevlekt bruin ; dekv. 

 ond. d. st. lichter geelachtig; dekv. end. d. vl. geelachtig wit; snavel en pooten 

 loodkleurig; iris geel. O Ongeveer hetzelfde doch zonder rood aan den voorkop. 

 Jofig (j' Als wijfje, maar met enkele roode vederen aan den voorkop. L. 9.6, vl. 5.4, 

 CLilm. 1.2. Geogr. dist. De Guiana's. Lok. disf. Vooral de lagere streken. 



„Evenals de 5 volgende soorten onderscheidt de Bruin- 

 gevlekte Dwergspecht, eng. Brown-spotted Pigmy Woodpecker, 

 fr. Petit Pic tacheté zich door duidelijke borstelkwastjes over 

 de neusgaten ; de staart is nogal kort, terwijl de staartpennen 

 er zacht uitzien met ronde enden; ook de schachten zijn 

 volstrekt niet hard of stijf als bij de voorgaande onderfamilie. 

 De oogomtrek is geheel bevederd, de culmen nogal recht en 

 van ongeveer dezelfde lengte als de kop, waaraan echter een 

 kuif ontbreekt, hoewel bij de mannetjes de voorkopvederen 

 bloedroode tippen bezitten. 



Een bijzonderheid der Picumni is de kleuring hunner twee 

 middelste staartpennen ; de bovenste staartpen is nl. niet gelijk- 

 matig zooals bij alle andere vogels, doch de vlag aan de 

 linkerzijde heeft eene witte of roomgele kleur in tegenstelling 

 met de donkergekleurde rechterzijde. Ook de tweede middelste 

 staartpen is hetzelfde, maar de kleuren juist omgekeerd. 



In de kolonie staan B. D. bekend als Ston-timmerman of 

 Pikien timmerman d. w. z. Steen-spechten of Kleine spechten, 

 bij de Arowakken als Sjoekoen-hoedoedie-keretia en bij de 

 Caraïben als Kowalo-Wit-malagasie of Soewa soewa of Kowalo- 

 Alasai. 



Vooral in de lagere streken treft men B. D. talrijk aan, 

 meestal bij paren, zelden in kleine troepen van vijf of zes 

 individuen. Ondanks hun zachte staartpennen klimmen ze even 

 behendig als de andere soorten tegen boomstammen op, doch 

 hun geklop klinkt veel zachter, evenals hun geluid: „kr-ke-ke". 



P. S. broedt vooral gedurende de eerste zes maanden van 

 het jaar, in holen, in boomstammen of palmen. Het wijfje legt 

 2 of 3 witte, rondachtige, in verschen staat nogal glanzende 

 eieren. M. A/m. 16 X i3 m.M. 



