s66 



BUCCONID.E. 



wit; keel licht roestbruin; nekzijdeii zwart; abdomen geelachtig wit met vierkant- 

 achtige zwarte vlekken; snavel zwartachtig; iris rood. L. 15.5, vl. 7.5, st. 6, sn. 3,3. 

 Geogr. dist. De Guiana's en Beneden- Amazone. Lok. dist. Bijna overal. 



De Bruinkeel- of Gewone Baardvogel, eng. Spotted-bellied 

 Ikirbet, fr. Barbu a ventre tacheté, onderscheidt zicli door een 

 licht roestbruine keel alsmede zwartge vlekten buik. 



In de kolonie staat de B. B. bekend als Don-fowroe of 

 Krakka-mofo, d. w, z. 

 Domme vogel of Gaffel- 

 snavel, bij de Caraïben als 

 Kawiewie en bij de Aro- 

 wakken als Alawalakin. 



Vooral in de lagere 

 zwampachtige streken 

 treft men B. B. meermalen 

 aan, gewoonlijk eenzaam 

 of bij paren. En dat 

 meestal op droge takken 

 in boomen, van waar ze 

 fladderend opwaarts, of 



naar beneden vliegen ter vervolging van insecten, vooral 

 glinsterende vliegjes en torretjes. 



Soms zitten B, B. voor geruimen tijd, wel tien minuten, 

 roerloos zonder zich bijna te bewegen. Ook hun geluid „kê- 

 kre-kê" wordt slechts zelden gehoord. 



B. T. broedt gedurende de droge seizoenen. Volgens jagers 

 wordt als nestelplaats gebruikt een hollen boomstam of het 

 verlaten nest van een specht enz. Het wijfje zou witte eieren 

 leggen. 



Klip van Buico taviafia. 



MALACOPTILA, GRAY. 



M. fusca, Gm. = id., Schlegal, Mus. P. B. 



Ad. Bov.d. bruin, bovenkop donkerder; al de vederen met geelachtige schacht- 

 lijnen; lora wit; vleugels en staart bruin; ond.d. lichter bruin met een breeden 

 witten band over de bovenborst; middenbuik witachtig; snavel hoornkleurig, basis 



