574 



GALBIT LI D^,. 



achtig kopergroen, doch van onder zvvartachtig; snavel zwart; peuten vuil geel- 

 achtig; iris bruin. 'J^ Ongeveer hetzelfde, doch de keel roodbruin en de buik lichter 

 van tint. L. 195, vl. 7.5, st. 7.5, sn. 4.8. Geogr. dist. Venezuela, de Guiana's en 

 de Beneden- Amazone. Lok. dist. Vooral de lagere streken. 



„Evenals de volgende species, bezit de Groene Jacamar, 

 eng. Green Jacamar, Jacamar vert, een langen rechten snavel, 

 die veel overeenkomt met den snavel der voorgaande soort. 

 Doch de middelste staartpennen zijn niet abnormaal verlengd 

 en dun, hoewel de staart er nogal lang uitziet ; de uiterste 

 staartpennen zijn abnormaal kort en bijna door de dekvederen, 

 bedekt. 



In de kolonie heeten G. J. Granman-kolibri of Kolibri- 

 gramman d. w. z. 

 Gouverneur der 

 Kolibries of ook 

 wel Goudspech- 

 ten. De Aro wak- 

 ken noemen ze 

 Totvie, Nawja of 



Oenawaja, de 

 Caraïben Tapoe- 

 jana en de Warrau's Torong. 



Gramman-kolibries behooren tot onze fraaiste en in de 

 lagere streken nogal gewone vogels. Hun vederkleed ziet er 

 aan de bovendeden en borst kameleonachtig uit, doch heeft 

 nogal overeenkomst met de kleur van kolibries, gelijk ook 

 de lokale benaming aanduidt. Tevens gelijkt het vederkleed 

 veel op de kleur van een in Suriname gewone torrensoort of 

 wel op goudgroene balschoenen z. g. gouden torren. De 

 vederen zijn nog eigenaardig, wijl de baardjes er zoo dik uitzien. 



G. J. leven over het algemeen eenzaam of bij paren. Hun 

 voedsel bestaat uit insectjes. Evenals alle Jacamars, bewonen 

 ze bij voorkeur donkere plaatsen en behooren tot een der 

 gewoonste vogels, die onder het dichte loover der cacaovelden 

 gevonden worden. Soms zitten G. J. geruimen tijd roerloos 

 zonder zich te verroeren, om dan eensklaps al fladderend op 

 te vliegen ter verv^olging van een insectje. Hun geluid wordt 



Kop van Golbiila viriitis 



