lACAMERÜPS. 



579 



Sn^ivel van 'Jaoti 



d. w. z. Groote Gouverneur der Kolibries, bij de Arowakken 

 als Brievee of Oenawaja-dakete (grootvader der Jacamars) bij 

 de Caraïben als Skoeloeta 

 Warrau's als 



en bij de 



Pohuorong. 



In de lagere kuststreken 



treft men R. J. zeldzamer 



aan dan in de streek der 



oerwouden. Maar dat altijd 



eenzaam of bij paren. Ge- 

 woonlijk zitten ze geruimen tijd roerloos op een tak om van 

 daar eensklaps omhoog of omlaag te 

 vliegen ter vervolging van insecten ; aan 

 donkere plaatsen langs rivier of kreek- 

 oevers schijnen R. J. de voorkeur te geven. 

 J. G. broedt vooral gedurende het 

 groote en kleine droge seizoen, in holen 

 in den grond, inzonderheid langs water- 

 kanten. Het wijfje zou, volgens onze 

 Indianen, 2 of 3 witte eieren leggen. 



N.B. Als eigenaardigheid zij nog aangemerkt, dat ik 

 gedurende Januari een R. J. heb aangetroffen met ge- 

 deeltelijk versierde staartpennen op de wijze der Motmots. 

 De vogel had n.1. een gedeelte der vederbaardjes, ongeveer 

 een c.M. van het staartuueinde af, weggepikt, hoewel 



niet zoo regelmatig als de Motmots. 



Dit wettigt gedeeltelijk de veronderstelling van Schomburgck, als zou het vuil worden 

 der lange staartpennen gedurende het broedseizoen, den vogels aanleiding geven aan 

 het vuilgeworden gedeelte te trekken en te pikken; en dat hierin werkelijk de oorsprong 

 moet gezocht worden van het vreemde instinct der Momotidc^. Ook andere Jacamars. 

 vooral Urogulba paradisea, pikken en trekken meermalen aan hunne lange staartpennen. 

 zoodat die^r dan zeer gerafeld uitzien. (Zie verder Phacthoruh en Discnrtx. 



Sta.Trt van 

 •Jacameiops grandis. 



