12 
Zoolang men rudimentaire tandjes of vrij boven de epidermis 
uitstekende papillen beschouwde als de eenig mogelijke rudi- 
menten van een tandstelsel, hadden de onderzoekingen geen 
resultaat. Nadat echter de diepere studie van de ontwikkeling 
der tanden de groote beteekenis van de doorloopende tandlijst 
in het licht had gesteld; nadat men had ingezien, dat deze 
tandlijst het eigenlijke moederorgaan is; nadat eindelijk bewezen 
was, dat zij ook voorkomt bij dieren met onvolkomen gebit 
en wel op de plaats, waar de tanden ontbreken, mocht men 
ten slotte besluiten, dat, indien er sporen van tanden of 
tandaanleg bij vogels te vinden waren, deze in eene rudi- 
mentaire tandlijst zouden bestaan. 
CarL Röse (21), die reeds zooveel voor de kennis der 
tanden en vooral van de tandontwikkeling gedaan heeft, 
mogen wij ook dank weten voor het feit, dat hij ’t bestaan 
van zulk eene rudimentaire tandlijst bij vogels en schild- 
padden heeft aangetoond. De studie, waarin hij deze zaak 
behandelde, verscheen in de Anatomische Anzeiger, Bnd. VII 
S. 748 (1892). 
Voor zijne onderzoekingen beschikte hij over eene serie 
embryonen van Sterna Wilsonij, over een bijna volwassen 
embryo van Struthio Camelus, alsmede over drie embryonen 
van Chelone Midas. Na opgemerkt te hebben, dat men eigenlijk 
niet meer dan het bestaan van iets als eene aanduiding der 
tandlijst vermoeden mag, zegt Rösr: „Soliten überhaupt 
jemals wirkliche rudimentairen Dentinzähnchen gefunden 
werden, so konnten dies voraussichtlich nur jene primitiven 
Selachierähnlichen Zähnchen sein, welche ich bei Krokodillen 
auffand.”” Een overzicht van de resultaten, waartoe hij kwam, 
moge hier volgen. 
Bij een embryo van Sterna Wilsonii, waarvan de kop 84 mM. 
lang was, constateerde hij slechts eene verdikking van het 
epitheel. Bij een individu, waarvan de kop 11 mM. lang was, 
verhief die verdikking zich hier en daar boven de oppervlakte, 
terwijl zij bij een derde, waarvan de kop 15 mM. mat, zich 
als eene ingestulpte lijst vertoonde. Naar zijne meening 
