oppervlakte uitsteken. (t. Fig. 2). Uit het voorgaande blijkt 
reeds, dat de tandlijsten vermoedelijk met de bedoelde gleuven 
niet in oorzakelijk verband staan, welk vermoeden door 
verschijnselen, welke later besproken zullen worden, be- 
vestigd wordt. 
De dikte van de epidermis bedraagt in fig. 2 20 wu lateraal 
van de tandlijst, 28 u in de tandlijst en 16 u mediaal daarvan , 
welke plaatsen in de figuur (2) door de lijntjes 1, 2 en 5 zijn 
aangewezen. 
Na 55 doorsneden, d. w. z. ongeveer in het midden tusschen 
de punt des snavels en de inwendige neusopening, zijn de 
tandlijsten geheel en al verdwenen, terwijl de gleuven naast 
die lijsten eerst later ophouden. 
In den ondersnavel zijn noch bij de punt, noch meer 
achterwaarts gleuven of lijsten te vinden, welke overeenkomen 
met die welke de bovensnavel bezit. De epidermis bestaat in 
den ondersnavel uit eenige lagen van ronde en polygonale 
cellen, waarop wederom een enkelvoudige laag van platte, 
van donker gekleurde kernen voorziene cellen gelegen is. 
Bij een ander embryo van Gallinula chloropus, waarvan de 
kop 12 en het lichaam 23 mM. lang was, had de snavel eene 
grootte en gedaante, welke meer, dan bij het vorige embryo 
het geval was, in overeenstemming waren met de verhou- 
dingen, zooals die bij volwassen dieren voorkomen. 
Aan de kanten van den bovensnavel van dit exemplaar 
vinden we in de mondholte epitheelverdikkingen, waardoor 
lijsten ontstaan, die, wegens hunne overeenkomst met die, 
welke bij het vorige embryo behandeld zijn, als tandlijsten 
moeten beschouwd worden. Mediaal van deze lijsten bevindt 
zich, in het voorste gedeelte van den snavel, weder een paar 
ondiepe gleuven, die meer naar achteren toe op dezelfde wijze 
naast de tandlijsten verloopen als bij het vorige embryo. De 
vorming der tandlijsten berust op verdikking der epidermis, 
zonder dat eenige structuur-verandering in de cellen, waaruit 
deze bestaat, waarneembaar is. Bij de punt van den snavel 
geschiedt de verdikking naar het mesoderm toe, terwijl de 
