30 
scheede en de daarboven liggende tot epitrichium geworden 
zijn. Terwijl in het stratum Malpighii aan de buitenzijde van 
den snavel pigmentkorreltjes voorkomen, vertoonen deze zich 
niet in de epidermis van de mondholte; daardoor ontstaat 
dus eene scherpe grens tusschen de integument-hoornscheede 
en de hoornscheede van de mondholte. (pig. Fig. 24). 
Het deel van het stratum corneum, dat tusschen ’t stratum 
Malpighi en de hoornscheede gelegen is, bestaat uit polygonale 
cellen, die, van het rete Malpighii af, langzaam in de lang 
gerekte, kernlooze en verhoornde cellen van de hoornscheede 
overgaan. De overeenkomstige deelen in den ondersnavel stem- 
men geheel overeen met die in den bovensnavel, alleen zijn 
daar de tandlijsten veel minder forsch, terwijl de gleuven, door 
het wegvallen van het epitrichium gevormd, veel minder diep 
en hoekig zijn. De tandlijsten loopen er tot iets voorbij de plek , 
waar de klierbuizen in de mondholte uitmonden. (t. Fig. 25). 
De liplijsten, hoewel klein, waren gedurende dit stadium in 
den ondersnavel toch nog waarneembaar, terwijl zij in den 
bovensnavel ontbraken; bij de oudere embryonen werden zij 
noch in den boven-, noch in den ondersnavel teruggevonden. 
De snavels, die nu voor het onderzoek aan de beurt kwamen, 
behoorden aan embryonen wier koppen respectievelijk 27 en 
29 mM. lang waren. Zij komen in bijna alle opzichten met 
die van het vorige embryo overeen, uitgezonderd dit, dat het 
verhoorningsproces van de epidermis, zoowel innerlijk als 
wat uitgebreidheid aangaat, verder gevorderd is, zoodat dus 
de hoornscheede beter ontwikkeld is. Deze stadia behoeven 
dus niet verder besproken te worden. 
Wij mogen dus uit het voorgaande besluiten, dat bij 
Gallinula chloropus zoowel in den boven- als in den onder- 
snavel epidermisverdikkingen in den vorm van lijsten voor- 
komen. Zonder nu op dit oogenblik reeds te willen beslissen 
of deze lijsten homoloog zijn met de tandlijsten der andere 
gewervelde dieren, mogen wij reeds nu als zeker aannemen, 
dat de buitenste lagen van deze lijsten op den duur in 
epitrichium veranderen, en dat, door het uitvallen van dit 
