53 
moet worden, zijn vragen, waarop, bij gebrek aan meer 
dergelijke vormingen, voorloopig geen antwoord te geven valt. 
De kop van het oudste embryo, waarvan de snavel sagit- 
taal gesneden werd, had eene lengte van 22 mM. De axiale 
doorsneden geven zoowel in den boven- als in den ondersnavel 
tandlijsten te zien (Fig. 27), welke dus op beide plaatsen 
aan de punt samenkomen. Zij verdwijnen even voorbij de uit- 
monding der klierbuizen. Deze is in den bovensnavel + 2 mM. 
van de punt verwijderd, in den ondersnavel + 2,2 mM. 
Het epitrichium, dat den snavel aan de buitenzijde omgeeft, 
bereikt op de eiwrat, zoowel van den boven- als van den 
ondersnavel, eene aanzienlijke dikte. Verder naar achteren 
wordt het hoe langer hoe dunner, om eindelijk door het dunne 
opperhuidje vervangen te worden, dat reeds de zoomen van 
het epitrichium bedekt. Bij de punt van den snavel zet zich 
het epitrichium (n de mondholte over de geheele breedte van 
boven- en ondersnavel voort. Verder achterwaarts verdwijnt 
het, eerst in het midden van den snavel, terwijl het aan de 
kanten nog een tijdlang waarneembaar blijft. 
In het stratum Malpighii van de epidermis aan de buiten- 
zijde des snavels treft men pigment aan, dat in de geliĳk- 
namige laag ( de mondholte ontbreekt. De hoornlaag is 
krachtig ontwikkeld en vormt de hoornscheede. 
In de tandlijsten is het epitrichium dikker dan daarnaast; 
het verhoorningsproces is hier minder ver gevorderd. Op en 
rondom de eiwrat is het epitrichium het dikst; doch door de 
ontwikkeling dier wrat wordt het daar ook het eerst door- 
boord en verdrongen. 
Aangaande de liplijsten zij hier aangestipt, dat ze zoowel 
in boven- als ondersnavel aanwezig zijn en in beide aan de 
punt van weerszijden samenkomen, zoodat ze dus doorloopende 
lijsten vormen. 
De embryonen wier snavels nu behandeld moeten worden, 
behooren tot twee soorten van zeezwalwwen. 
3 
