56 
in den bovensnavel terstond achter de punt en liggen eerst 
aan de zijkanten om zich weldra naar de binnenzijde der 
mondholte te verplaatsen (fig. 29 en 80), waar zij op onge- 
veer Ì/, van den afstand tusschen de punt en de choanen 
verdwijnen. Ook in den ondersnavel komen dergelijke, goed 
ontwikkelde tandlijsten voor. 
In dit stadium van ontwikkeling zijn nog geen klierstrengen 
in den snavel aanwezig. Het epitrichium echter bedekt niet 
alleen de reeds sterk ontwikkelde eiwrat van den bovensnavel 
en den onderkant van den benedensnavel, maar strekt zich 
tot aan de tandliĳsten uit. De epidermis bestaat als naar 
gewoonte uit de duidelijk gescheiden lagen van stratum Mal- 
pighii, stratum corneum, en het opperhuidje, dat ook hier uit 
eene enkelvoudige laag van platte langgerekte cellen bestaat 
met donker gekleurde kernen. Ook hier breidt het zich Over 
de zoomen van het epitrichium uit, om te verdwijnen, waar 
dit weefsel dikker wordt. 
In den bovensnavel komen liplijsten voor, welke gevormd 
worden door eene verdikking van het stratum Malpighi en 
het stratum corneum, terwijl het epitriehium er zonder eenige 
verdikking overheen gaat. Zij vereenigen zich van weers- 
zijden aan de punt, doch zijn zeer kort, en hebben eene sleuf, 
de „lipsleuf.” (Fig. 29). 
Wat de dikte der lijsten betreft kunnen we verwijzen naar 
de tabel. 
De embryonen, wier koppen respectievelijk 16 en 19 mM. 
lang waren, komen over ’t geheel met de vorige overeen. 
Alleen zijn hier de tandlijsten forscher, en strekken zich 
verder naar achteren uit, zoodat zij, bij het laatstgenoemde 
embryo (kop 19 mM.) eerst op ongeveer % van den afstand 
tusschen de punt en de choanen, of wel op °/; van den afstand 
tusschen de punt en de plaats waar de klierstrengen zich 
afsnoeren, verdwijnen. 
Bij het embryo van Haematopus ostralegus, waarvan de 
kop 23 mM. lang was, zijn de tandlijsten in boven- en onder- 
snavel sterk ontwikkeld; doch zij komen niet aan de punt 
